Η παγκόσμια ζωή μας...

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στις 24/3/2003, δηλαδή 7 χρόνια πριν, στο forum του www.bulls.gr, του θρυλικού site των Ταύρων του Στέφανου Μάνου όπου την εποχή εκείνη άνθισε ένας πρωτόγνωρος διάλογος επιπέδου (με μερικές εξαιρέσεις) επάνω σε πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά και οικολογικά θέματα. Ο υπογράφων πέρασε και αυτός από κει και με γλυκειά νοσταλγία αναπολεί τι μέρες εκείνες. Εγραφα λοιπον τα παρακάτω 7 χρόνια πριν και για να δούμε αν το σήμερα με επιβεβαίωσε, άρα ήμουν προφητικός η με απέρριψε:

"Εδώ και καιρό όλοι μας βιώνουμε την λεγόμενη παγκοσμιοποίηση με όλα τα αρνητικά και θετικά στοιχεία της. Ατέλειωτες σελίδες έχουν γραφτεί από τούς υπερασπιστές και πολέμιoυς της, υπερασπιζόμενη η κάθε πλευρά με λογικά επιχειρήματα το δίκαιο των ισχυρισμών της. Εκείνο που με απασχολεί εμένα προσωπικά και ακόμη δεν έχω βρει την απάντηση στους προβληματισμούς μου είναι αν τελικά η ατομική μας ζωή θα γίνει καλύτερη η χειρότερη. Πριν κανείς βιαστεί να με χαρακτηρίσει “υλιστή” ,οφείλω να διευκρινίσω ότι η ποιότητα αυτής της μικρής ζωής μου στο πέρασμά μου από αυτόν εδώ τον πλανήτη, αποτελεί για μένα και για πολλούς άλλους πιστεύω, βασικό κίνητρο καθημερινής διαπάλης, ποιότητα βέβαια για να μην παρεξηγηθώ που οφείλει να εξασφαλίζεται με νόμιμα και “ηθικά” μέσα. Για μένα, όλοι οι αριθμοί και οι εξισώσεις που προκύπτουν από αυτή την παγκοσμιοποίηση έχουν σαν τελικό αποτέλεσμα προς εξέταση την ποιότητα της ζωής μας. Θα ζήσουμε λοιπόν καλύτερα στο μέλλον εμείς και τα παιδιά μας η όχι;

Μία από τις χαρακτηριστικότερες συνέπειες της παγκοσμιοποίησης είναι η ελεύθερη διακίνηση των πολιτών αυτής της γης, το δικαίωμα της εργασίας τους και η ελεύθερη διακίνηση των προϊόντων αυτής της εργασίας τους. Έχει η θα έχει δηλαδή ο κάτοικος της Ινδίας, της Κίνας η της Αλβανίας το δικαίωμα να έρχεται και να εργάζεται στην Ελλάδα, την Γαλλία η την Γερμανία και κινούνται επίσης ελεύθερα τα προϊόντα της Ινδίας, της Κίνας, της Αλβανίας στην Ελλάδα, την Γαλλία, την Γερμανία και όπου αλλού. Επέλεξα τυχαία αυτές τις χώρες μέσα από τις πολλές που έχουν βιοτικό επίπεδο, άρα και επίπεδο αμοιβών εργασίας, πολύ χαμηλότερο άλλων χωρών συμπεριλαμβανομένης της χώρας στην οποία ζω. Η ελεύθερη διακίνηση προϊόντων που η παγκοσμιοποίηση επιτρέπει, η ελεύθερη διακίνηση εργατικού δυναμικού που πάλι η παγκοσμιοποίηση επιτρέπει, καθιστά το βιοτικό επίπεδο, τις συνθήκες εργασίας και τα επίπεδα αμοιβών των “άλλων χωρών’’ καθοριστικούς παράγοντες για το επίπεδο και της δικής μας ζωής. Αν ο Ινδός αμείβεται με 100 Ευρώ το μήνα, αν ο Κινέζος εργάζεται 70 ώρες την εβδομάδα η αν ο κάτοικος το Χ κράτους δεν έχει κοινωνική ασφάλιση η δεν παίρνει ποτέ του άδεια, εγώ, εσείς, εμείς για να τους ανταγωνιστούμε και διατηρήσουμε το επίπεδο της ζωής μας πρέπει αργά η γρήγορα να τους ακολουθήσουμε. Ασφαλώς μέσα από αυτή την ομογενοποίηση φυλών και πληθυσμών θα έρθει κάποτε μια εξισορρόπηση καθώς άλλων το βιοτικό επίπεδο θα ανέβει και άλλων θα κατέβει αλλά αν έτσι γίνει, πολύ φοβάμαι ότι εμείς θα βρισκόμαστε μαζί με άλλους στην κλίμακα καθόδου.

Έτσι με αυτές τις παραπάνω απλοϊκές σκέψεις οι οποίες άρχισαν να δημιουργούνται σαν αποτέλεσμα μιας μαθηματικής λογικής εξίσωσης δεν βλέπω καλύτερο επίπεδο ζωής μας για το μέλλον."

Τελικά ήμουν προφήτης η ένας λανθασμένος αναλυτής;

Μόνο 1.059.516,27 Ευρώ κόστισε το site της Βουλής των οικονομικά ανθηρών Ελλήνων!!!

Δεν σκοπεύω να κάνω καμία ανάλυση και κανένα σχόλιο σήμερα. Απλώς, ήρθε στα χέρια μου η απάντηση του Προέδρου του Κοινοβουλίου κ. Πετσάλνικου σε επερώτηση του βουλευτού του ΛΑΟΣ κ. Κυριάκου Βελόπουλου σχετικά με το κόστος της νέας διαδικτυακής πύλης της Βουλής. Παραθέτω αυτούσια την απάντηση και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματα του και από το περιεχόμενο κυρίως αλλά και από το ύφος.

"Αγαπητέ κύριε Βελόπουλε,

Κατ' αρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ερώτηση που υποβάλλατε σχετικά με το κόστος της διαδικτυακής πύλης της Βουλής. Με χαρά διαπιστώνω ότι σε αυτή τη δύσκολη οικονομική περίοδο, για την Ελλάδα αλλά και διεθνώς,συμμερίζεστε την αναγκαιότητα των προσπαθειών για την δημοσιονομική εξυγίανση της χώρας μας!!!!(τα θαυμαστικά δικά μου).

Σας υπενθυμίζω ότι στο πλαίσιο αυτό η Βουλή των Ελλήνων, ως βασικός θεσμός της Κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας,έχει δώσει πρώτη το σχετικό παράδειγμα δημοσιονομικού εξορθολογισμού για το 2010, με τη μείωση του πρϋπολογισμού της!!!(πάλι δικά μου τα θαυμαστικά).

Αναφορικά με το θέμα που θέτετε για το έργο της διαδικτυακή πύλης της Βουλής και το κόστος της, θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής: Το έργο της διαδικτυακής πύλης της Βουλής εντάχθηκε στο έργο του Γ' Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης (Επιχειρησιακό πρόγραμμα "Κοινωνία της Πληροφορίας"). Ο σχετικός διαγωνισμός αποφασίστηκε επί Προεδρίας της κας Μπενάκη-Ψαρούδα και ολοκληρώθηκε επί Προεδρίας του κ. Σιούφα τον Ιούνιο του 2009. Το κόστος ήταν α)1.011.318,89 ευρώ για την Ανάπτυξη διαδικτυακής πύλης και β)48.197,38 ευρώ για την Κατάρτιση χειριστών και διαχειριστών πύλης (συνολικό κόστος έργου 1.059.516,27 ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ). Το 80% του έργου χρηματοδοτήθηκε από κοινοτικούς πόρους , ενώ το 20% από εθνικούς πόρους ((Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών).

Με εκτίμηση

Φίλιππος Πετσάλνικος

Αθήνα 16 Απριλίου 2010
Αρ. Πρωτ. Προέδρου Βουλής 1532/20-4-10"

Δηλαδή οι "κουτόφραγκοι" πλήρωσαν κάπου 847.000 ευρώ τα οποία αν δεν τα πλήρωναν εκεί κάπου αλλού θα πήγαιναν αφού τα δικαιούμασταν σαν κράτος, οι δε "εξυπνορωμιοί" πλήρωσαν περίπου 212.000 ευρώ!!!!

Κατά την άποψη μου αυτό είναι το μεγαλύτερο επισήμως ομολογούμενο σκάνδαλο και κανένας νόμος περί Ευθύνης Υπουργών δεν το έχει παραγράψει. Αναμένουμε την αντίδραση της επίσημης Πολιτείας.

O Συμπιλίδης...δεν κτυπάει πάντα δυο φορές.

H προχθεσινή ψηφοφορία για την αποδοχή η όχι των μέτρων για το πακέτο σύγκλισης υπήρξε αφορμή για να βγουν πολλά συμπεράσματα και να γίνουν και διάφοροι συνειρμοί για το πώς παίζεται το πολιτικό παιγνίδι στην Ελλάδα.
Κατ΄ αρχάς ερχόμαστε στο γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία δια του Προέδρου της δηλώνει πως θα καταψηφίσει το σχετικό νομοσχέδιο. Προσωπική μου άποψη είναι πως ο Σαμαράς γνωρίζει ήδη ότι το ΠΑΣΟΚ θα ζητήσει ψήφο από 151 τουλάχιστον βουλευτές και όχι από 180. Μου είναι αδύνατον να φανταστώ ότι αν ίσχυε η δεύτερη αυτή περίπτωση η ΝΔ θα καταψήφιζε το νομοσχέδιο και θα χρεοκοπούσε την Χώρα. Δεν θα είχε κανένα όφελος. Ούτε εθνικό ούτε μικροκομματικό όταν Έλληνες και Ευρωπαίοι θα ήσαν εναντίον του. Όλα μπορεί κάποιος να προσάψει τον Σαμαρά αλλά βρε αδελφέ το αποτέλεσμα του 2 + 2 το γνωρίζει.
Η Ντόρα Μπακογιάννη είναι γνωστόν και προφανές σε όλους πως αισθάνεται άβολα στο κόμμα, δεν θα ξεπεράσει ποτέ το σοκ της ήττας και δεν θα αναγνωρίσει ποτέ τον Σαμαρά για αρχηγό. Ψάχνει εδώ και καιρό αφορμή για να διαγραφεί ώστε να αποχωρήσει και με το φωτοστέφανο του μεγαλομάρτυρα. Και αυτή και άλλοι πολλοί νομίζουν πως ο Ελληνικός λαός τρώει κουτόχορτο αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα που μπορεί να το αναλύσουμε μιαν άλλη φορά. Αποφασίζει λοιπόν για λόγους «εθνικής συνείδησης» να πάει κόντρα στην κομματική γραμμή και να υπερψηφίσει το νομοσχέδιο. Κατά σύμπτωση ετοιμάζει και μια τρισέλιδη επιστολή να την έχει μαζί της καλού κακού μην της τύχει τίποτα και μετά δεν έχει να δώσει υλικό στα κανάλια. Εδώ να σημειώσω πως αν τελικά η Νέα Δημοκρατία ψήφιζε το νομοσχέδιο δεν είμαι σίγουρος τι θα την οδηγούσε η συνείδηση της να κάνει αλλά το αντιπαρέρχομαι. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, καλά που βοήθησε και η συντρόφισσα Αλέκα γιατί αν δεν ζητούσε το ΚΚΕ ονομαστική ψηφοφορία ποιος θα έπαιρνε πρέφα το Ναι της Ντόρας; Ξαφνικά εμφανίζονται και διάφορα “εξαπτέρυγα” της στα κανάλια που δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν Ναι και ας τους διαγράψουν. Το πρωί πριν την ψηφοφορία μαζεύονται όλα αυτά τα “εξαπτέρυγα” στο γραφείο της για να πάρουν γραμμή και τελικά η Ντόρα τους κατευθύνει να καταψηφίσουν το νομοσχέδιο που μόνη εκείνη θα υπερψηφίσει. Υπάρχουν διάφορες εξηγήσεις για την στάση της Ντόρας. Η πιθανώς πιο λογική λέει πως δεν θέλει να φύγει παίρνοντας μαζί της και κάποιους βουλευτές που και αυτοί θα διαγραφούν αμέσως για να μην θεωρηθεί η ενέργεια της σαν αποστασία. Όλοι γνωρίζουμε την σχέση αυτής της ενέργειας με τη οικογένεια της. Υπάρχει και άλλη εξήγηση, πως τελικά ήταν πολύ μικρός ο αριθμός των βουλευτών που θα την ακολουθούσαν και δεν θέλει να εκτεθεί. Όποια και αν είναι η λογική της την πορεία των πρόσφατων γεγονότων την παρακολουθήσαμε όλοι. Και τώρα ερχόμαστε στο κύριο θέμα που είναι και η αφορμή αυτής της δημοσίευσης. Έχουμε έναν αριθμό βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας πιστών στην Ντόρα που δεν την ακολούθησαν προχθές επειδή η ίδια τους το ζήτησε. Το ομολόγησε ξεκάθαρα η ίδια η Ελσα Παπαδημητρίου στο ραδιόφωνο του Θέμα 989 όταν είπε πως η Ντόρα, προσέξτε η Ντόρα όχι το Κόμμα, τους είπε να ψηφίσουν Όχι. Η ίδια δεν άντεξε ούτε αυτό το Όχι να πει και έφυγε για .. επείγουσα υποχρέωση στην Κων/πολη που όμως δεν ήταν πολιτική η κομματική αποστολή!
Όλοι αυτοί οι βουλευτές είναι φανερό πως συστεγάζονται προσωρινά μέσα στη Νέα Δημοκρατία, ακολουθούν άλλες εντολές και θα περιμένουν ένα νεύμα, όταν η Ντόρα είναι έτοιμη για το νέο κόμμα που σίγουρα θα φτιάξει, για να φύγουν. Περιττό να αναφέρω τα διάφορα μικροπροβλήματα η μεγαλύτερα προβλήματα που θα δημιουργούν με διάφορες δηλώσεις στα ΜΜΕ η με προκλητικές συμπεριφορές. Κοινώς, παρ΄ όλο που η αρχηγός της θεωρίας κόμμα μέσα στο κόμμα θα είναι εκτός, το κόμμα μέσα στο κόμμα θα εξακολουθεί να υπάρχει.

Δεν ξέρω πως σκοπεύει να αντιμετωπίσει ο Σαμαράς αυτή τη νέα κατάσταση. Για μένα όλοι αυτοί θα πρέπει άμεσα να ακολουθήσουν την τύχη της Ντόρας και να βρεθούν έξω από το κόμμα. Δεν μπορείς να κάθεσαι και να παρακολουθείς τον υπονομευτή να σε υπονομεύει και να περιμένεις πότε θα καταφέρει το τελικό κτύπημα. Είναι σίγουρο πως στο εγγύς η απώτερο μέλλον θα παρακολουθήσουμε ξανά το φαινόμενο Συμπιλίδη, για όσους έχουν καλή μνήμη.
Και μπορεί η Ντόρα και ο καθοδηγητής της να ζουν μόνο και μόνο για αυτή την στιγμή, εμείς όμως όλοι οι άλλοι που με την καθολική ψήφο μας και κόντρα σε όλα τα φαινόμενα, που πάλι ξαναζούμε αυτές τις μέρες, επιλέξαμε τον Αντώνη Σαμαρά για να μας οδηγήσει στη Νέα Μεταπολίτευση, ούτε το επιθυμούμε αλλά και ούτε και θα το συγχωρήσουμε. Σε κανέναν, σε όποια πλευρά και αν είναι τοποθετημένος….

Υ.Γ. Υπάρχει και ο δρόμος της έντιμης αποχώρησης που και σεβαστός είναι και δημοκρατικός. Αποχώρηση από το Κόμμα, αποχώρηση και από τη Βουλή που το Κόμμα σε προώθησε.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ πριόνισαν το κλαδί που καθόμασταν και πέσαμε στην αγκαλιά του ΔΝΤ!

Εκείνο που και ο πρωτοετής φοιτητής των Οικονομικών γνωρίζει είναι πως ένας από τους βασικότερους παράγοντες σταθερότητας μιας Οικονομίας είναι η αξιοπιστία των αριθμών και η εμπιστοσύνη των αγορών. Τα δύο κόμματα Εξουσίας, για καθαρά μικροκομματικούς σκοπούς και καθόλου εθνικούς, πριόνισαν το κλαδί που καθόμασταν όλοι και φυσικά το κλαδί έσπασε. Η ΝΔ αμέσως μετά την νίκη της στις εκλογές του 2004 ανακοίνωσε δια στόματος Αλογοσκούφη και με την έγκριση ασφαλώς Καραμανλή ότι θα κάνει απογραφή των όσων παρέλαβε. Ταυτόχρονα απογράφοντας διαπίστωσε ότι το ΠΑΣΟΚ έδινε πλαστά στοιχεία στην Κομισιόν και ακόμη χειρότερα, διέδωσε στην Ευρώπη πως η Ελλάδα μπήκε στο Ευρώ με "πειραγμένα" νούμερα γιατί αν δίναμε τα σωστά δεν θα μας έκαναν δεκτούς. Αυτό για μένα πλησιάζει τα όρια του παραλόγου. Φανταστείτε το αντίστοιχο σχετικό παράδειγμα. Κάποιος αγοράζει μια ανώνυμη εταιρεία και εξετάζοντας τα οικονομικά της στοιχεία διαπιστώνει πως η κατάσταση δεν ήταν αυτή που του παρουσίασε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης αλλά είχαν αλλοιώσει τους αριθμούς με την βοήθεια και δωροδοκία των ελεγκτών που διενήργησαν τον φορολογικό έλεγχο. Πάει λοιπόν αυτός στην Εφορία και καταγγέλλει ότι ο προηγούμενος ιδιοκτήτης έκανε σωρεία φορολογικών παραβάσεων. Έρχεται μετά από αυτό η Εφορία, βεβαιώνει τις παραβάσεις και βάζει ένα τεράστιο πρόστιμο. Σε ποιόν; Στην εταιρεία ασφαλώς που αφού ανήκει τώρα τον νέο ιδιοκτήτη αυτός καλείται να πληρώσει και τις συνέπειες των καταγγελιών του! Κάπως έτσι έγινε και με τις καταγγελίες Αλογοσκούφη. Οι Ευρωπαίοι "κουμπώθηκαν" και άρχισαν να είναι δύσπιστοι σε κάθε Ελληνική αναφορά οικονομικών στοιχείων. Με αποτέλεσμα να κάνουν δύσκολη και την ζωή του Αλογοσκούφη αλλά και γενικά όλων των Ελλήνων. Από τότε ράγισε το γυαλί της αξιοπιστίας των αριθμών. Και έρχεται το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου και από τον Οκτώβριο του 2009, μόλις ανέβηκε στην εξουσία, άρχισε μέσω του Παπακωνσταντίνου να ισχυρίζεται στους Ευρωπαίους πως το έλλειμμα δεν είναι αυτό που εμφάνισε η ΝΔ με ψευδή στοιχεία αλλά πολύ υψηλότερο. Και διαδίδει παντού πως η ΝΔ του Αλογοσκούφη και του Παπαθανασίου έστελνε ψεύτικα οικονομικά στοιχεία στην Ευρώπη!
Και τώρα ερωτώ. Θα εμπιστευόσασταν εσείς ένα κράτος όταν με μια φωνή και τα δύο κόμματα που διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται την Εξουσία ισχυρίζονται πως το κάθε ένα από αυτά έδινε ψεύτικα νούμερα. Και επειδή τρίτο κόμμα δεν ανέλαβε ποτέ την διακυβέρνηση σημαίνει πως εμείς οι ίδιοι ισχυριζόμαστε πως δίναμε πάντοτε ψευδή στοιχεία!
Τα spreads (τα μάθαμε τώρα στα γεράματα) ανεβαίνουν όσο μειώνεται η αξιοπιστία του δανειζόμενου. Αν εσείς ήσασταν οι αγορές θα είχατε εμπιστοσύνη σε ένα κράτος που μόνο του ισχυρίζεται πως όλες του οι κυβερνήσεις κοροϊδευαν τις ευρωπαϊκές ελεγκτικές αρχές;

Εκπλήσσομαι λοιπόν πως τα δύο κόμματα εξουσίας θρηνούν σήμερα υποκριτικά σαν τις μωρές παρθένες για το πως πέσαμε από το δένδρο αφού και τα δύο εδώ και χρόνια και με μεγάλη συνέπεια πριόνιζαν τα κλαδιά του.

Ζούμε την τελευταία μονοκομματική Κυβέρνηση του τόπου;

Επειδή σαν αρχή της ζωής μου έχω να προβλέπω και όχι να διαπιστώνω θα επιχειρήσω σήμερα να κάνω μια πρόβλεψη, αρκετά ριψοκίνδυνη θα έλεγα αλλά και αρκετά ρεαλιστική. Πιστεύω πως η κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 είναι η τελευταία μονοκομματική κυβέρνηση του τόπου. Πιστεύω δηλαδή πως φθάσαμε στο τέλος των μονοκομματικών κυβερνήσεων. Των μονοκομματικών κυβερνήσεων που κατά την άποψη μου αποτελούν και μία από τις αιτίες που φτάσαμε ως εδώ. Οι οπαδοί αυτών των κυβερνήσεων, που για να υπάρξουν ψηφίστηκαν ένα σωρό άδικα και καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα, ισχυρίζονται πως ο τόπος χρειάζεται ισχυρές κυβερνήσεις. Κατά την άποψη μου αυτές οι ισχυρές κυβερνήσεις, που εκτός ορισμένων εξαιρέσεων ήταν όλες μειοψηφικές, κυβέρνησαν τον τόπο ανεξέλεγκτα, με μεγάλη δόση αλαζονείας και κυρίως, δημιούργησαν το κομματικό κράτος με τους χιλιάδες κομματικούς στρατούς δημοσίων υπαλλήλων και υπαλλήλων ΔΕΚΟ. Και έτσι φτάσαμε στα όρια της χρεοκοπίας.Οι κυβερνήσεις αυτές κατέληξαν να είναι κυβερνήσεις ενός ανδρός που πολλές φορές η απόλυτη δύναμη εξουσίας τον έφερε στα όρια της απολυταρχίας. Αν ρίξουμε μια ματιά γύρο μας θα δούμε ότι είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι μονοκομματικές κυβερνήσεις στην Ευρώπη. Όλα τα άλλα κράτη που έχουν κυβερνήσεις συνασπισμού κομμάτων δεν διοικούνται τόσο καλά όσο η Ελλάδα; Ένας άλλος αρνητικός παράγων για την Δημοκρατία που τον δημιουργεί η ανάγκη για μονοκομματικές κυβερνήσεις είναι τα λεγόμενα μεγάλα πολυσυλλεκτικά κόμματα. Έτσι έχουμε κόμματα χωρίς καθαρή ιδεολογία, κόμματα με ιδεολογία «αχταρμά» και οπαδούς διαφόρων κομματικών ιδεολογιών σε συσκευασία του ενός.
Η άποψη μου είναι πως στο άμεσο μέλλον θα έχουμε διάσπαση των δύο μεγάλων κομμάτων και η διάσπαση αυτή θα δρομολογήσει την αλλαγή του εκλογικού νόμου επί το αναλογικότερον και την δημιουργία κυβερνήσεων συνεργασίας δύο η περισσοτέρων κομμάτων. Η αρχή θα γίνει με την σε σύντομο χρόνο διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας με την αποχώρηση η διαγραφή της Ντόρας Μπακογιάννη η οποία θα αναχωρήσει μαζί με φιλικά προς αυτήν στελέχη και θα δημιουργήσει ένα νέο κόμμα στον ευρύτερο φιλελεύθερο χώρο. Αυτήν την στιγμή η δύναμη της Εξουσίας κρατά ενωμένες τις τάσεις μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Επειδή κατά την πρόβλεψη μου η διακυβέρνηση αυτή δεν προβλέπεται και πολύ μακροχρόνια πιστεύω πως μετά τη διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας και το ΠΑΣΟΚ θα διασπασθεί και έτσι στην καλύτερη περίπτωση θα προκύψουν 4 κόμματα που θα προστεθούν στα υπόλοιπα σημερινά η καιθα ενωθούν πιθανόν κάποια από αυτά με κάποια από τα μικρότερα σημερινά κόμματα. Με αυτόν τον πολιτικό χάρτη θα παιχθεί το πολιτικό παιγνίδι στα επόμενα χρόνια. Και για όσους τους σοκάρουν οι παραπάνω σκέψεις και πιστεύουν ότι θα έρθει η καταστροφή, τους υπενθυμίζω πως η Ιταλία , στη δεκαετία του 70 και 80 όταν άλλαζε συχνά κυβερνήσεις και υπήρχε μια κυβερνητική αστάθεια μεγαλούργησε και αναπτύχθηκε οικονομικά γιατί τότε λειτουργούσε το Κράτος. Το Κράτος που δεν ήταν κομματικό όπως στον τόπο μας και δεν στήριζε την λειτουργία του στα κομματικά στελέχη που θα ερχόντουσαν μετά τις εκλογές για να το επανδρώσουν. Στελέχη που θα αντικαθιστούσαν όλα τα προηγούμενα στελέχη της προηγούμενης μονοκομματικής κυβέρνησης και φτου και απ’ την αρχή.

Πιστεύω πως αν οι προβλέψεις μου αποβούν σωστές καλύτερες μέρες θα ξημερώσουν για αυτό τον τόπο. Ας περιμένουμε το χρόνο να δώσει την απάντηση. Άλλωστε πάντα το άγνωστο κρύβει μια γοητεία…

Οταν η Κοινή Λογική ονομάζεται Ρατσισμός!

Καλή η φιλελεύθερη φιλοσοφία την οποία και ασπάζομαι κατά το μεγαλύτερο μέρος της, αρκεί αυτή να μην συγκρούεται με την κοινή λογική. Η κοινή λοιπόν λογική δεν μπορεί να δεχτεί να ονομάζεται Έλληνας ο Ασιάτης που γεννιέται στην Ελλάδα ούτε ο απρόσκλητος επισκέπτης που μπήκε στη χώρα μας από το παράθυρο και κατάφερε να παραμείνει μέσα για ένα χρονικό διάστημα. Εκτός αν με την λέξη Έλληνας εννοούμε κάτι άλλο από αυτό που ξέραμε ως σήμερα.
Οι υποστηρικτές της αντίθετης άποψης δέχονται σαν μέλος της οικογενείας τους αυτόν που διέρρηξε το σπίτι τους και εγκαταστάθηκε στο σαλόνι τους ;
Και το λυπηρό είναι πως αυτή την κοινή λογική πολλοί την ονομάζουν ρατσισμό και όσοι την ακολουθούν τους χαρακτηρίζουν σαν ρατσιστές.
Έχουμε καταφέρει σε αυτό τον τόπο οι "κλισέ θεωρίες" να υπερτερούν πολλές φορές από την καθαρή σκέψη γι αυτό και φθάσαμε εδώ που φθάσαμε.
Στη ζωή μου μισώ τον δογματισμό. Αλλάζω άποψη αν διαπιστώσω ότι έκανα λάθος η αν ο άλλος με πείσει πως η δική του γνώμη είναι σωστή. Δεν το θεωρώ ντροπή, το θεωρώ πνευματική υγεία. Άλλη άποψη είχα για τους μετανάστες, όμως η πραγματικότητα που ζούμε και ειδικά εγώ περί την Πλατεία Βάθη με έκανε να δω τα θέματα με άλλο μάτι.
Όποιος βιαστεί να με χαρακτηρίσει ρατσιστή θα έχει ασφαλώς μόνο θεωρητικές γνώσεις του θέματος η θα έχει αποκόψει κάθε δεσμό με τη λογική του.

Τα αποτελέσματα της 29.11.09 μαγειρεύτηκαν!

H ΝΔ στις 04:00 το πρωί της Δευτέρας 30.11.09 έδωσε τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα σε σύνολο ως εκείνη την ώρα 549.646 ψηφισάντων. Αυτός ο αριθμός αντιπροσωπεύει το 70% του συνόλου των 782.136 που έλαβαν μέρος στις εκλογές. Σε αυτό το 70% έχουμε:

-ΣΑΜΑΡΑΣ 272.250 50,18%
-ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ 215.724 39,76%
-ΨΩΜΙΑΔΗΣ 54.587 10,06%

Την 1η Δεκεμβρίου, δύο ολόκληρες μέρες μετά την ψηφοφορία, στην ηλεκτρονική εποχή που ζούμε, ανακοινώνονται τα τελικά αποτελέσματα:

-ΣΑΜΑΡΑΣ 386.400 50,06%
-ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ 306.625 39,72%
-ΨΩΜΙΑΔΗΣ 78.870 10.22%

Αν αφαιρέσουμε τα πρώτα νούμερα από τα δεύτερα θα έχουμε τις ψήφους που πήραν οι υποψήφιοι στο υπόλοιπο 30%, που στο μεγαλύτερο ποσοστό του σε όλες τις εκλογικές αναμετρησεις αντιπροσωπεύει τις ψήφους του Λεκανοπεδίου. Αλλωστε ως αργά το βράδυ της Κυριακής δεν ακούσαμε κανένα αποτέλεσμα από Αθήνα ενώ ακούγαμε από όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.
Σε αυτό το το 30% λοιπόν οι υποψήφιοι πήραν:

-ΣΑΜΑΡΑΣ 114.150 49,77%
-ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ 90.901 39,64%
-ΨΩΜΙΑΔΗΣ 24.283 10.59%

Ενω λοιπόν όλα τα ΜΜΕ είπαν πως το μεγάλο εύρος της νίκης το έδωσε στο Σαμαρά το Λεκανοπέδιο, βλέπουμε ότι ο Σαμαράς συγκεντρώνει λιγότερο από την υπόλοιπη Ελλάδα ο δε Ψωμιάδης αυξάνει το ποσοστό του και από 10,06% (μέσα και οι ψήφοι της Β.Ελλάδας) το πηγαίνει στο 10,59%!!!

Εχω λοιπόν άδικο να πιστεύω, όταν μάλιστα το ΒΗΜΑ της 06.12.09 δίνει για:
Α’ Αθήνας Σαμαρας 55%, Μπακογιάννη 41%, Ψωμιάδης 4%
Β’ Αθήνας Σαμαράς 60%, Μπακογιάννη 36%, Ψωμιάδης 4%
έχω άδικο να πιστεύω πως τα τελικά αποτελέσματα και τα ποσοστά μαγειρεύτηκαν από Ρηγίλλης μεριά με Καρδιτσιώτικη συνταγή;

Y.Γ. Γιατί δεν μας δώσανε τα τελικά επίσημα αποτελέσματα ανά νομό και ειδικά για το Λεκανοπέδιο;

Ιστορική δικαίωση!

Επιτέλους, μια στάση ζωής ανταμείβεται!

Τον Οκτώβριο του 1992, ο Αντώνης παραιτήθηκε από βουλευτής για τις ιδέες του. Δεν ανεξαρτητοποιήθηκε όπως συνηθίζεται ως τις μέρες μας.
Χάρισε την έδρα του στον επόμενο για να μη μειώσει την κοινοβουλευτική δύναμη στο το κόμμα του και έμεινε με τη θέληση του εκτός Βουλής, αυτός που στα 26 του πέρασε το κατώφλι της σαν ο νεότερος Έλληνας βουλευτής.
Την εποχή εκείνη ήταν το αδιαφιλονίκητο Νο.2 του κόμματος και ο επόμενος Αρχηγός του. Όλα αυτά θυσιάστηκαν για ένα πιστεύω, σωστό η λάθος, η Ιστορία θα κρίνει. Πάντως δεν σκέφτηκε το προσωπικό του συμφέρον τότε, κάτι που οι άλλοι διαφωνούντες του καιρού άλλα έπρατταν και με την στάση τους αυτή έγιναν και Αρχηγοί, έστω και αποτυχημένοι

Η Ιστορία, καταδικάζει πολλές φορές αλλά και αποκαθιστά κάποιες άλλες.
Χθες, 29 Νοεμβρίου 2009, με μια καθυστέρηση 17 ετών, η Ιστορία αποκατέστησε τον Αντώνη!

Η ελπίδα μιας νέας αρχής...

Τα αυταπόδεικτα δεν χρειάζονται επιχειρήματα για να θεμελιωθούν.
Χρειάζεται να αποδείξεις γιατί το φως είναι πιο λαμπερό από το σκοτάδι;

Η αρχή του τέλους...

Μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους συνεχώς, μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για μικρό διάστημα. Δεν μπορείς όμως να κοροϊδεύεις πολλούς συνεχώς.

Η αρχή του τέλους του Καραμανλή γράφτηκε στην ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο του 2008. Αναδημοσιεύω τις εντυπώσεις μου από εκείνη την απίστευτη συνέντευξη με δημοσίευση μου στις 8 Σεπτεμβρίου 2008 με τίτλο " Αποκάλυψη..τώρα".

"Το ταξίδι του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ αλλά κυρίως η καθιερωμένη συνέντευξη με τους δημοσιογράφους την Κυριακή το πρωί απεκάλυψαν πολλά.
Επειδή δεν μου αρέσουν τα πολλά λόγια και οι πολλές φιλολογικές περικοκλάδες θα κωδικοποιήσω παρακάτω τι κατάλαβα εγώ για αυτόν και αυτούς που μας κυβερνούν σήμερα.

1. To πολίτευμα μας δεν είναι πρωθυπουργοκεντρικό όπως έως τώρα νομίζαμε αλλά συμπρωθυπουργοκεντρικό. Διότι εκτός από τον πρωθυπουργό έχουμε και συμπρωθυπουργό ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις (το γιατί δεν το γνωρίζω) είναι και υπερπρωθυπουργός με το άλλον να «κρατά τα μπόσικα». Η διαπίστωση δε αυτή γίνεται, κοίτα σύμπτωση, στην συμπρωτεύουσα.

2. Όταν λέγαμε σεμνά και ταπεινά δεν εννοούσαμε αυτό που όλοι λάθος καταλάβαμε. Εννοούσαμε κάτι άλλο το οποίο ο πρωθυπουργός δεν μπόρεσε να μας εξηγήσει επειδή φαντάστηκε πως δεν θα μπορούσαμε να το καταλάβουμε ούτε και αυτό.

3. Στην πολιτική (αυτών που μας κυβερνούν) δεν υπάρχει ηθική ευθύνη για τίποτε. Μόνο νομική ευθύνη υπάρχει αφού ο πρωθυπουργός δέχεται και επαναλαμβάνει πως ό,τι είναι νόμιμο είναι ταυτόχρονα και ηθικό. Εγώ, μόνο για αυτή την νέα θεωρία, δεν υπάρχει περίπτωση να τους ξαναχαρίσω την ψήφο μου, κάτι που κάποιες φορές έκανα στο παρελθόν. Δεν χαρίζω καμιά ψήφο σε κάποιον που μου ζητά να του χαρίσω τη λογική μου.

4. Δεν έχει σημασία πως πλουτίζει ένας υπουργός κατά τη διάρκεια της θητείας του. Δεν έχει σημασία αν ξεκίνησε φτωχός και σε μερικά χρόνια έγινε πλούσιος. Αν δεν υπάρχει χειροπιαστό νομικό αδίκημα όλα καλώς γενόμενα. Με την εφαρμογή της θεωρίας «ο,τι νόμιμο και ηθικό» δεν μπαίνουν στο τραπέζι και άλλοι έμμεσοι παράγοντες μέσω των οποίων μπορεί να πλουτίζει ο υπουργός η οι συγγενείς του.

5. Τα ΜΜΕ δεν πρέπει να αναφέρουν καμιά παρατυπία ( ο επιεικέστερος όρος) κανενός υπουργού. Είναι σαν να του προσφέρουν μια συνεχή προστασία γιατί ο πρωθυπουργός δεν λαμβάνει αποφάσεις ποτέ υπό πίεση. Ακόμη και αν «συλληφθεί» υπουργός να δωροδοκείται έπ’ αυτοφώρω (υπόθεση εργασίας κάνω, μην παρεξηγηθώ) αν θέλετε ο υπουργός να τιμωρηθεί, σιωπή. Αν γίνει η παραμικρή αναφορά ο πρωθυπουργός θα τον καλύψει για να μην φανεί ότι ενεργεί υπό πίεση.

6. Οι σύζυγοι υπουργών μπορούν ελεύθερα να εξασκούν οποιοδήποτε επάγγελμα ακόμη και αν αυτή η δραστηριότητα τους εμπίπτει στο νομικό έλεγχο του υπουργού συζύγου τους η στην παροχή πληροφοριών που εκ της θέσεως του αυτός διαθέτει, πληροφοριών όμως που έχουν άμεση σχέση με την επαγγελματική επιτυχία της συζύγου. Ο πρωθυπουργός, πάνω από όλα αυτά, τοποθετήθηκε στο ιερό δικαίωμα της γυναίκας για εργασία, κάθε δε αντίθετη γνώμη την χαρακτήρισε ιστορικά οπισθοδρομική.

Πολλά άλλα συμπεράσματα βέβαια βγήκαν από όλους. Παραμένω στα παραπάνω γιατί θεωρώ πως όλα τα παραπάνω χαρακτηρίζουν μια νέα φιλοσοφία άσκησης εξουσίας. Άραγε είναι νέα η μήπως τώρα με την πίεση των γεγονότων απλώς αποκαλύφθηκε;"

Τελικά η νέα φιλοσοφία άσκησης εξουσίας μας οδήγησε στο Έκτακτο Συνέδριο για εκλογή νέου Προέδρου στη Νέα Δημοκρατία...

Y.Γ. Πάντως η νέα φιλοσοφία είχε δώσει δείγματα και νωρίτερα. "Μηδενική ανοχή η μηδενική ενοχή;"