Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Ανεξάρτητη δικαιοσύνη με εξαρτημένους δικαστές



Εγραφε το ΒΗΜΑ στις 10 Σεπτεμβρίου 2008:
" Αναψαν χθές τα τηλέφωνα μεταξύ Μαξίμου και Υπουργείου Δικαιοσύνης εν όψει της σημερινής συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου που θα επιλέξει τους επτά νέους αντιπροέδρους του Αρείου Πάγου, ένα αντιπρόεδρο στο Ελεγκτικό Συνέδριο αλλά και τον πρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους..." και παρακάτω αναφέρει πως άργησε υπερβολικά αυτή η επιλογή που έπρεπε ήδη να είχε γίνει από τον Ιούλιο αλλά περίμεναν να περάσει χρονική περίοδος για κάποιους "ημέτερους" αεροπαγίτες οι οποίοι μόνο μετά την 29η Αυγούστου θα είχαν δικαίωμα επιλογής καθώς για να επιλεγείς για αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου πρέπει να παραμείνεις αεροπαγίτης για δυό χρόνια τουλάχιστον.

Ετσι και μέσα από αυτή την καμαρίλα γίνεται η επιλογή-διορισμός όλων των ανώτερων δικαστών αυτού του τόπου. Και δεν το κάνουν μόνο οι σημερινοί. Το έκαναν και οι προηγούμενοι και θα το κάνουν και οι μετά από αυτούς όσο το Σύνταγμα που αυτοί όλοι ψήφισαν έτσι καθορίζει.

Μετά από όλα αυτά, αν νομίζουμε ότι έχουμε ανεξάρτητη δικαιοσύνη με διορισμένους από το γκουβέρνο δικαστές, κακό του κεφαλιού μας. Ο δικαστής κανονικά θα πρέπει να δικάζει και να τιμωρεί τον κάθε ένα, αν έχει παρανομήσει, όσο ψηλά και αν βρίσκεται. Ας δούμε το παράδειγμα της Ιταλίας που ο πρώην πρωθυπουργός Κράξι πέθανε στην εξορία γιατί αν γύριζε στην χώρα του θα τον χώνανε στη φυλακή για κατάχρηση εξουσίας και παράνομο πλουτισμό. Μπορεί κανείς να φανταστεί κάτι τέτοιο για τον τόπο που ζούμε; Είναι ανθρωπίνως δυνατόν να καταδικάσει και να τιμωρήσει κάποιος τον ευεργέτη του που τον έβαλε σε αυτή τη θέση; Γι αυτό γίνεται όλο αυτό ο μαγείρεμα. Ας έχουμε στην κορυφή δικούς μας δικαστές να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Και στη χειροτέρα περίπτωση, τουλάχιστον αυτός που θα φοράει τα γουνάκια ας είναι φίλος μας.

Οποιος εμπνευσμένος ηγέτης φανεί ποτέ (dum spiro spero) και θελήσει να κάνει αυτή την περίφημη "επανίδρυση του κράτους" που ο άλλος την είδε μόνο στα απογευματινά όνειρά του, η πλήρης ανεξαρτησία της δικαστικής από την εκτελεστική εξουσία πρέπει να είναι το πρώτο μέλημα του. Αλλιοώς, "παίζουμε τις κουμπάρες" και το παιγνίδι αυτό το ονομάζουμε Δημοκρατία.

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Φτου σας !




"Στο πλαίσιο εκδήλωσης που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο κ. Δένδιας αποδοκίμασε για άλλη μια φορά τους χειρισμούς του ανακριτή Απ. Ζαβιτσάνου που διενήργησε την προκαταρκτική εξέταση και δεν έστειλε αμελλητί στη Βουλή τη δικογραφία για τον πρώην υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας."
EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 09/04/2009





"Δεν αποστέλλεται στη Βουλή η δικογραφία για τη σκανδαλώδη υπόθεση ανταλλαγής ακινήτων μεταξύ της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου και του ελληνικού Δημοσίου παρά την εξαρχής εκπεφρασμένη άποψη των εισαγγελέων που διενήργησαν την έρευνα, οι οποίοι εντόπισαν ενδείξεις ποινικής εμπλοκής πολιτικών προσώπων. Την απόφαση για μη αποστολή της δικογραφίας στη Βουλή έλαβε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Γ. Σανιδάς με σύμφωνη γνώμη του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών κ. Κ. Καρούτσου."
ΒΗΜΑ 23/04/09

Χάθηκε τελείως η “τσίπα” σε αυτό τον τόπο.

Δεν με ενοχλεί τίποτα περισσότερο στη ζωή μου από το να με θεωρεί ο άλλος για κάφρο και να επιμένει να με πείσει ότι πετάει ο γάιδαρος.

Φτου σας!

Δεν έχω τίποτε άλλο να πω....

Υ.Γ.
ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Άρθρο 86
1.Μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων.
2.Δίωξη, ανάκριση, προανάκριση ή προκαταρκτική εξέταση κατά των προσώπων και για τα αδικήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν επιτρέπεται χωρίς προηγούμενη απόφαση της Βουλής κατά την παράγραφο 3. Αν στο πλαίσιο άλλης ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης ή διοικητικής εξέτασης προκύψουν στοιχεία, τα οποία σχετίζονται με τα πρόσωπα και τα αδικήματα της προηγούμενης παραγράφου, αυτά διαβιβάζονται αμελλητί στη Βουλή από αυτόν που ενεργεί την ανάκριση, προανάκριση ή εξέταση.

Σάββατο, 4 Απριλίου 2009

Στις 14 Αυγούστου 2008 ένας απλός blogger το κατάλαβε. Η κυβέρνηση πότε;



Στις 14 Αυγούστου του 2008, σχολιάζοντας στο αδελφό blog ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ την υπόθεση Παυλίδη που μόλις τότε άρχιζε να "σκάει" έγραφα πως σε σχέση με άλλα σκάνδαλα που εμφανίστηκαν και που η κυβέρνηση προσπαθούσε να τα κουκουλώσει "τώρα τα πράγματα παραείναι χοντρά."
Αυτό που ένας απλός blogger κατάλαβε 7 μήνες πριν, η Κυβέρνηση μόλις τώρα άρχισε να το συνειδητοποιεί. Τότε θυμίζω η ΝΔ είχε 152 βουλευτές και δεν κινδύνευε να πέσει αν τότε έστελνε τον Παυλίδη σπίτι του ως όφειλε.
Δυστυχώς για όλους η Κυβέρνηση έδειξε σε όλο αυτό το διάστημα που κυβερνά ότι ο παράγοντας timimg στην πολιτική δεν έχει σημασία. Το έδειξε με τον Βουλγαράκη, με τον Ρουσσόπουλο με τον Δούκα και με τόσους άλλους. Τώρα όμως που ήρθε η ώρα να το εμπεδώσει είναι πολύ αργά πλέον και βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού χωρίς δυνατότητα επιστροφής αλλά και χωρίς την περίπτωση να βρει επιείκια από κανένα.
Η σημερινή Κυβέρνηση μέσα στους τόσους καθημερινούς κανόνες που κατέρριψε, κατέρριψε και τον κανόνα "μαθαίνω από τα λάθη μου". Αρα ποιός να τη λυπηθεί;