Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Οταν η Κοινή Λογική ονομάζεται Ρατσισμός!


Καλή η φιλελεύθερη φιλοσοφία την οποία και ασπάζομαι κατά το μεγαλύτερο μέρος της, αρκεί αυτή να μην συγκρούεται με την κοινή λογική. Η κοινή λοιπόν λογική δεν μπορεί να δεχτεί να ονομάζεται Έλληνας ο Ασιάτης που γεννιέται στην Ελλάδα ούτε ο απρόσκλητος επισκέπτης που μπήκε στη χώρα μας από το παράθυρο και κατάφερε να παραμείνει μέσα για ένα χρονικό διάστημα. Εκτός αν με την λέξη Έλληνας εννοούμε κάτι άλλο από αυτό που ξέραμε ως σήμερα.
Οι υποστηρικτές της αντίθετης άποψης δέχονται σαν μέλος της οικογενείας τους αυτόν που διέρρηξε το σπίτι τους και εγκαταστάθηκε στο σαλόνι τους ;
Και το λυπηρό είναι πως αυτή την κοινή λογική πολλοί την ονομάζουν ρατσισμό και όσοι την ακολουθούν τους χαρακτηρίζουν σαν ρατσιστές.
Έχουμε καταφέρει σε αυτό τον τόπο οι "κλισέ θεωρίες" να υπερτερούν πολλές φορές από την καθαρή σκέψη γι αυτό και φθάσαμε εδώ που φθάσαμε.
Στη ζωή μου μισώ τον δογματισμό. Αλλάζω άποψη αν διαπιστώσω ότι έκανα λάθος η αν ο άλλος με πείσει πως η δική του γνώμη είναι σωστή. Δεν το θεωρώ ντροπή, το θεωρώ πνευματική υγεία. Άλλη άποψη είχα για τους μετανάστες, όμως η πραγματικότητα που ζούμε και ειδικά εγώ περί την Πλατεία Βάθη με έκανε να δω τα θέματα με άλλο μάτι.
Όποιος βιαστεί να με χαρακτηρίσει ρατσιστή θα έχει ασφαλώς μόνο θεωρητικές γνώσεις του θέματος η θα έχει αποκόψει κάθε δεσμό με τη λογική του.