ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! ΠΑΡΑΜΥΘΙ Η ΑΛΩΣΗ!

Διαβάζω από την Βικιπαίδεια και ασφαλώς συμφωνούμε όλοι με τον ορισμό:

"Μοναχός λέγεται το πρόσωπο το οποίο ακολουθεί τον ασκητισμό, αναχωρεί δηλαδή από τον κόσμο, διαμένει μόνος του ή σε κοινόβιο (μοναστήρι), και διαμέσου συνεχούς προσευχής επιδιώκει την προσέγγιση του πνεύματός του με το Θεό. Η πρακτική αυτή είναι πολύ διαδεδομένη στο Χριστιανισμό, αλλά απαντά και σε άλλες Θρησκείες.
Ετυμολογικά η λέξη σημαίνει αυτόν που είναι μόνος του, ξεχωριστά από τους άλλους. Χρησιμοποιούνται και άλλοι συναφείς όροι, όπως ασκητής, ερημίτης, αναχωρητής, καλόγερος.
Ο μοναχός αλλάζει όνομα, ενδύεται ράσο, παραιτείται από την περιουσία του και αφιερώνεται ολοκληρωτικά στο Θεό."

Δεν θα κάνω κανένα προσωπικό σχόλιο. Απλώς αφού διαβάσετε τις παραπάνω γραμμές σκεφτείτε. Σκεφτείτε πού συμπίπτουν οι μοναχοί του Βατοπεδίου προεξάρχοντος του Ηγούμενου με τον παραπάνω ορισμό του μοναχού.Και επίσης και το σπουδαιότερο. Το Ελληνικό κράτος, το Ελληνικό Δημόσιο που το εκφράζουν και το διαχειρίζονται οι εκπρόσωποί του Υπουργοί καθοδηγούμενοι από τον Πρωθυπουργό, με ποιούς συζητούσε και άλλαζε περιουσίες ανύπαρκτες με κεντρικές δημόσιες πολύτιμες ιδιοκτησίες, "φιλέτα" κατά την έκφραση του συρμού;
Με ανθρώπους που παραιτούνται από την περιουσία τους και αφιερώνονται ολοκληρωτικά στο Θεό η με άπληστους άρπαγες που είχαν σαν κύριο σκοπό τους την καταλίστευση της περιουσίας του Δημοσίου, βασιζόμενοι σε τίτλους του Βυζαντίου; Καλά ισχύουν σήμερα τα χρυσόβουλα των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και κατοχυρώνουν περιουσίες; Καλά οι άνθρωποι που μας διοικούν έχουν πληροφορηθεί για την Αλωση η ετοιμάζονται μαζί με τον Ευφραίμ για τον αποψινό Εσπερινό της Αγιά Σοφιάς;

Να γελάσω; Να κλάψω; Να θυμώσω; Να εκραγώ και όποιον βρώ μπροστά μου;
Και εγώ που εκδιώχθηκα από τη γη των προγόνων μου, την Κων/πολη, άραγε μπορώ να διεκδικήσω την πατρική περιουσία γιατί οι παπούδες μου την αγόρασαν από τους Παλαιολόγους;

Είμαστε καλά; Ξαναερωτώ. Είμαστε καλά;

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ.....ΤΩΡΑ

Το ταξίδι του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ αλλά κυρίως η καθιερωμένη συνέντευξη με τους δημοσιογράφους την Κυριακή το πρωί απεκάλυψαν πολλά.
Επειδή δεν μου αρέσουν τα πολλά λόγια και οι πολλές φιλολογικές περικοκλάδες θα κωδικοποιήσω παρακάτω τι κατάλαβα εγώ για αυτόν και αυτούς που μας κυβερνούν σήμερα.

1. To πολίτευμα μας δεν είναι πρωθυπουργοκεντρικό όπως έως τώρα νομίζαμε αλλά συμπρωθυπουργοκεντρικό. Διότι εκτός από τον πρωθυπουργό έχουμε και συμπρωθυπουργό ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις (το γιατί δεν το γνωρίζω) είναι και υπερπρωθυπουργός με το άλλον να «κρατά τα μπόσικα». Η διαπίστωση δε αυτή γίνεται, κοίτα σύμπτωση, στην συμπρωτεύουσα.

2. Όταν λέγαμε σεμνά και ταπεινά δεν εννοούσαμε αυτό που όλοι λάθος καταλάβαμε. Εννοούσαμε κάτι άλλο το οποίο ο πρωθυπουργός δεν μπόρεσε να μας εξηγήσει επειδή φαντάστηκε πως δεν θα μπορούσαμε να το καταλάβουμε ούτε και αυτό.

3. Στην πολιτική (αυτών που μας κυβερνούν) δεν υπάρχει ηθική ευθύνη για τίποτε. Μόνο νομική ευθύνη υπάρχει αφού ο πρωθυπουργός δέχεται και επαναλαμβάνει πως ό,τι είναι νόμιμο είναι ταυτόχρονα και ηθικό. Εγώ, μόνο για αυτή την νέα θεωρία, δεν υπάρχει περίπτωση να τους ξαναχαρίσω την ψήφο μου, κάτι που κάποιες φορές έκανα στο παρελθόν. Δεν χαρίζω καμιά ψήφο σε κάποιον που μου ζητά να του χαρίσω τη λογική μου.

4. Δεν έχει σημασία πως πλουτίζει ένας υπουργός κατά τη διάρκεια της θητείας του. Δεν έχει σημασία αν ξεκίνησε φτωχός και σε μερικά χρόνια έγινε πλούσιος. Αν δεν υπάρχει χειροπιαστό νομικό αδίκημα όλα καλώς γενόμενα. Με την εφαρμογή της θεωρίας «ο,τι νόμιμο και ηθικό» δεν μπαίνουν στο τραπέζι και άλλοι έμμεσοι παράγοντες μέσω των οποίων μπορεί να πλουτίζει ο υπουργός η οι συγγενείς του.

5. Τα ΜΜΕ δεν πρέπει να αναφέρουν καμιά παρατυπία ( ο επιεικέστερος όρος) κανενός υπουργού. Είναι σαν να του προσφέρουν μια συνεχή προστασία γιατί ο πρωθυπουργός δεν λαμβάνει αποφάσεις ποτέ υπό πίεση. Ακόμη και αν «συλληφθεί» υπουργός να δωροδοκείται έπ’ αυτοφώρω (υπόθεση εργασίας κάνω, μην παρεξηγηθώ) αν θέλετε ο υπουργός να τιμωρηθεί, σιωπή. Αν γίνει η παραμικρή αναφορά ο πρωθυπουργός θα τον καλύψει για να μην φανεί ότι ενεργεί υπό πίεση.

6. Οι σύζυγοι υπουργών μπορούν ελεύθερα να εξασκούν οποιοδήποτε επάγγελμα ακόμη και αν αυτή η δραστηριότητα τους εμπίπτει στο νομικό έλεγχο του υπουργού συζύγου τους η στην παροχή πληροφοριών που εκ της θέσεως του αυτός διαθέτει, πληροφοριών όμως που έχουν άμεση σχέση με την επαγγελματική επιτυχία της συζύγου. Ο πρωθυπουργός, πάνω από όλα αυτά, τοποθετήθηκε στο ιερό δικαίωμα της γυναίκας για εργασία, κάθε δε αντίθετη γνώμη την χαρακτήρισε ιστορικά οπισθοδρομική.

Πολλά άλλα συμπεράσματα βέβαια βγήκαν από όλους. Παραμένω στα παραπάνω γιατί θεωρώ πως όλα τα παραπάνω χαρακτηρίζουν μια νέα φιλοσοφία άσκησης εξουσίας. Άραγε είναι νέα η μήπως τώρα με την πίεση των γεγονότων απλώς αποκαλύφθηκε;

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ Η ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΕΝΟΧΗ;

Κάθε φορά που κάποιος από τους συνεργάτες του Πρωθυπουργού πιάνεται κλέπτων οπώρας, όλα τα παπαγαλάκια του Μαξίμου με επί κεφαλής τον αρχιπαπαπαγάλο αρχίζουν να διαδίδουν πως η υπόθεση έχει παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη και πως ο Πρωθυπουργός έχει επί του θέματος (της ρεμούλας) μηδενική ανοχή. Μάλιστα για όσους δεν το έχουν εμπεδώσει φροντίζει και για αυτούς ο ίδιος ο Πρωθυπουργός να το τονίζει στους θεατρικούς και άσκοπους μονόλογους του. Το θέμα καταντά κωμικό αν δει κανείς πόσα σκάνδαλα «έσκασαν» στον αέρα με αυτή την επίδειξη της μηδενικής ανοχής. Καταντά ακόμη πιο κωμικό αν δούμε πως όλοι οι πρωταγωνιστές παραμένουν στη θέση τους γιατί , και εδώ αναπτύσσεται μια άλλη θεωρία, ο Πρωθυπουργός ποτέ δεν ενεργεί υπό πίεση.
Τι είναι αυτά τα παραμύθια που μας λέτε αδελφοί; Αντί να υπάρξει κεραυνοβόλα αντίδραση στο πλαίσιο της μηδενικής ανοχής, αφήνουμε το θέμα να βαλτώνει επειδή ο Τύπος και η Αντιπολίτευση ζητά από τον Κυβερνήτη να πάρει τα αναγκαία άμεσα μέτρα; Κοντεύουμε να ξεχάσουμε και πώς να σκεφτόμαστε σήμερα. Αναρωτιέσαι. Η εγώ χάζεψα τελείως και τόσα χρόνια ο τρόπος σκέψης μου είναι λάθος η πέφτει άγριο δούλεμα.
Και έχουμε και την καραμπινάτη υπόθεση Παυλίδη. Και αντί μέσα στο πλαίσιο της μηδενικής ανοχής να στείλουν το άτομο άμεσα να κάνει παρέα στον δόλιο τον Πολύζο, ούτε ένα συγγνώμη δεν του είπαν του ανθρώπου, έρχεται σήμερα ο αρχιπαπαγάλος και αναπτύσσει νέα θεωρία. Ο Παυλίδης έθεσε πρώτος το θέμα στον εισαγγελέα άρα αυτός είναι αθώος. Τούκα πρώ που λέγαμε όταν ήμασταν παιδιά. Αν λοιπόν κάποιος εγκληματήσει και πριν να επέμβουν οι αρχές αυτός προλάβει και μηνύσει το θύμα, τότε δεν υπάρχει έγκλημα και ο δράστης είναι αθώος!!! Τι έχουν άλλο να ακούσουν τα αυτιά μας Θεέ μου; Και να σκεφτείς πως άνθρωποι με τέτοια λογική μας κυβερνούν...
Επειδή λοιπόν δεν μου αρέσει ο Πρωθυπουργός της χώρας συνεχώς να διαψεύδεται και να γελοιοποιείται, γι'αυτό την επόμενη φορά που θα αναφέρει περί μηδενικής ανοχής θα τον παρακαλέσω να αλλάξει ένα μόνο γράμμα και αντί μηδενικής ανοχής να μας μιλήσει για μηδενική ενοχή για όλα όσα συμβαίνουν γύρο του. Έτσι και σύμφωνα με τα λόγια του θα είναι οι πράξεις του και ο αρχιπαπαγάλος δεν θα χρειαστεί να επινοήσει κάποια καινούργια τερατώδη θεωρία για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Α! Τώρα που το θυμήθηκα. Με την αλλαγή ενός γράμματος και μόνο δεν θα έφτανε στη γελοιοποίηση και ο βοηθός αρχιπαπαγάλος όταν μας αναρωτιόταν από πού να παραιτηθεί ο υπόδικος για υπόθαλψη χασισοκαλλιεργητών πρωθυπουργικός σύμβουλος αφού ο διορισμός του δεν καταχωρήθηκε σε ΦΕΚ!
Μηδενική ενοχή και αυτός και τα σκυλιά δεμένα.

ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Χαζεύοντας στην ιστοσελίδα της ΟΝΝΕΔ, www.onned.gr , άρχισα να διαβάζω τα ονόματα των Προέδρων και των Εκτελεστικών οργάνων από το 1974 έως σήμερα και έκπληκτος διαπίστωσα πως οι περισσότεροι Υπουργοί και Υφυπουργοί των τελευταίων κυβερνήσεων της ΝΔ βρίσκονταν εκεί μέσα. Σημείωσα τα παρακάτω ονόματα:

-Λιάπης Μιχάλης
-Παπαληγούρας Αναστάσιος
-Πολύδωρας Βύρων
-Γιαννάκου Μαριέττα
-Μιχαλολιάκος Βασίλειος
-Ζαγορίτης Λευτέρης (αυτός δεν υπουργοποιήθηκε ακόμα)
-Λυκουρέντζος Ανδρέας
-Βλάχος Γεώργιος
-Μειμαράκης Βαγγέλης
-Βουλγαράκης Γιώργος
-Χατζηδάκης Κωστής
-Στυλιανίδης Ευριπίδης
Ακόμη περισσότερους κυβερνητικούς βουλευτές βρήκα εκεί μέσα αλλά ας περιοριστούμε στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Ασφαλώς κάτι αντίστοιχο θα συμβαίνει και με τους αξιωματούχους των κυβερνήσεων του Πασοκ αλλά δεν μπόρεσα να βρώ αντίστοιχα ιστορικά στοιχεία από το διαδίκτυο.

Το οποίον σημαίνει ότι αν ασχοληθείς από μικρός σοβαρά με τη νεολαία του κόμματος έχεις πολλές πιθανότητες κάποια μέρα να μας κυβερνήσεις.

Το παραπάνω κείμενο σαν συμβουλή και προτροπή αφιερώνεται στις χιλιάδες των νέων παιδιών που αγωνίζονται και αγωνιούν για το μέλλον τους προσδοκώντας ένα καλύτερο αύριο. Μήπως το λαμπρό αύριο που ονειρεύονται, μήπως βρίσκεται στην πόρτα εισόδου κάποιας κομματικής νεολαίας; Λέω, μήπως.....

ΤΟ ΑΡΘΡΟ 4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ 300 ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ

Το άρθρο 4 του Ελληνικού Συντάγματος αναφέρει:
"Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου."

Ερωτώ. Είναι έτσι; Οι 300 Εθνοπατέρες μας είναι ίσοι με τα υπόλοιπα εκατομμύρια των Ελλήνων έναντι του νόμου; Υπάρχουν δεκάδες αν όχι εκατοντάδες απαντήσεις τεκμηριωμένες με παραδείγματα και όλες αυτές είναι ταυτόσημες. ΟΧΙ.
Οι 300 Εθνοπατέρες ψηφίζουν τους νόμους που καταπατούν ασύστολα το άρθρο 4 του Ελληνικού Συντάγματος. Δεν είναι ίσος ο απλός πολίτης με τον υπουργό όταν για το ίδιο αδίκημα του ενός η παρανομία παραγράφεται μετά την λήξη των εργασιών της επόμενης Βουλής από την οποίαν διεπράχθη το αδίκημα και της προκήρυξης εκλογών, χρόνος που στην χειρότερη για τον υπουργό περίπτωση δεν ξεπερνά την 6ετία και για τον απλό πολίτη η παρανομία παραγράφεται, ανάλογα με το αδίκημα, έως και μετά την 20ετία. Το οποίον σημαίνει με άλλα λόγια ότι ενώ στον απλό πολίτη μπορεί να απαγγελθεί κατηγορία και μετά από 10 χρόνια από την τέλεση του αδικήματος, αν εμπλέκεται υπουργός στο ίδιο ακριβώς αδίκημα, για αυτόν δεν υπάρχει δυνατότης απαγγελίας κατηγορίας και θα γυρίζει ανάμεσα μας χαρούμενος, άσπηλος και αμόλυντος. Και έρχονται σήμερα υποκριτικά κάποιοι από τους εθνοπατέρες να μας λένε πως αυτός ο νόμος ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΕΨΗΦΙΣΑΝ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ πρέπει να αλλάξει γιατί...είναι άδικος. Τα ίδια μας λένε κάθε φορά που ψηφίζουν για την μη άρση της βουλευτικής ασυλίας ενός από τη "συντεχνία" τους ακόμη και αν υπάρχει κατηγορία για τροχαία παράβαση η για καταπάτηση στο χωράφι του γείτονα. Για να μην σας πω πως κατά την γνώμη μου, χωρίς να είμαι νομικός αλλά απλά έλογον ον, και αυτή η νομοθεσία περί βουλευτικής ασυλίας γενικότερα αντίκειται στό άρθρο 4 του Ελληνικού Συντάγματος.
΄
Το άρθρο 120 του Ελληνικού Συντάγματος αναφέρει:
"Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία. "
Μήπως στην επόμενη αναθεώρηση πρέπει να μπει και μια παράγραφος και για κείνους που με την ψήφο τους και χωρίς βία επιχειρούν και το καταλύουν συστηματικά;

Για νά ξέρουμε πως πρέπει να αντιδράσουμε, εμείς οι υπόλοποι Ελληνες, κατά το Σύνταγμα εννοείται...

ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Για να ξεχάσουμε για λίγο τη σημερινή ζοφερή εικόνα της καθημερινότητας μας ας κάνουμε ένα τεστ παρατηρητικότητας, γνώσης και μνήμης και ας προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε ποιο από τα δύο κόμματα εξουσίας, ΝΔ η ΠΑΣΟΚ, μπορούμε να αναγνωρίσουμε αν μελετήσουμε προσεκτικά τα παρακάτω χαρακτηριστικά του:
• Έχει για αρχηγό του πρόσωπο που το όνομα του είναι συνώνυμο με πρώην πρωθυπουργό της Ελλάδας και κατάκτησε την αρχηγία του κόμματος του κατά κύριο λόγο λόγω της συγγενείας του με αυτόν.
• Ο αρχηγός του, για να ενδυναμώσει την προσωπική του εξουσία, διέγραψε κορυφαία στελέχη του νομίζοντας πως έτσι δεν θα εναντιωθεί κανείς άλλος στο μέλλον στις απόψεις του.
• Κύριος άξονας της προεκλογικής του εκστρατείας όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση είναι η μάχη κατά της ακρίβειας και της καθημερινότητας.
• Ο αρχηγός του, όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση, παίζει τον ρόλο του αρχιερέα της κάθαρσης κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι προσπαθεί να κουκουλώσει τα σκάνδαλα και τις ανομίες.
• Όταν είναι στην κυβέρνηση παραπέμπει όλα τα σκάνδαλα στη δικαιοσύνη και εκείνη με τη σειρά της στο χρονοντούλαπο της ιστορίας με αποτέλεσμα κανένα από τα μέλη του να μην έχει ποτέ καταδικαστεί για κυβερνητικές ανομίες.
• Όταν είναι στην κυβέρνηση, περνά άσχετες τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια, συνήθως αργά τη νύκτα, για να μην καταλαβαίνει το άλλο κόμμα περί τίνος πρόκειται. Όταν η Αντιπολίτευση ξυπνά…η τροπολογία είχε ήδη ψηφιστεί.
• Όταν είναι στη κυβέρνηση, χρησιμοποιεί πολλές φορές τη διαδικασία του κατεπείγοντος στα νομοσχέδια ούτως ώστε η Αντιπολίτευση να μην έχει χρόνο ούτε να τα μελετήσει αλλά και ούτε να μπορέσει να αναπτύξει τα απόψεις της.
• Γενική είναι η εντύπωση της κοινωνίας ότι στα ταμεία του κόμματος του εισέρευσαν μαύρα χρήματα από την Siemens για προώθηση των επιχειρηματικών της σχεδίων στην Ελλάδα.
• Παραμονές εκλογών, όταν είναι στη εξουσία, κάνει χιλιάδες διορισμούς για να αλιεύσει ψήφους.
• Διορίζει προέδρους και διοικητές νοσοκομείων, οργανισμών δημοσίου, κρατικά ελεγχομένων τραπεζών και εταιρειών με κρατική συμμετοχή και έλεγχο, αποτυχημένους να εκλεγούν πολιτευτές και κομματικά εξαρτημένους μισθοφόρους.
• Όταν αναλαμβάνει την εξουσία παραλαμβάνει από το άλλο κόμμα καμένη γη με αποτέλεσμα να μας βάζει σε μια λιτότητα δίχως τέλος.

Οποιος μπορεί μελετώντας τα παραπάνω να αναγνωρίσει κάποιο από τα δύο κόμματα κερδίζει ένα μπλε η πράσινο πλαστικό σημαιάκι για να το χρησιμοποιήσει όταν έρθει η ώρα.
Όποιος όμως έχει γερή μνήμη και παρατηρεί τον κόσμο γύρο του όχι μέσα από χρωματιστά γυαλιά αναγνωρίζει πολύ εύκολα το «Διαχρονικό Θέατρο» του παραλόγου που παρακολουθούμε κάθε μέρα στον τόπο μας. Και η παγκόσμια πρωτοτυπία που παρουσιάζει η περίπτωση μας είναι ότι στο θέατρο αυτό δεν παίζουν μόνον οι ηθοποιοί στη σκηνή. Κυρίαρχη θέση στην παράσταση έχουν και οι θεατές, πληρώνοντας μάλιστα πανάκριβο εισιτήριο, που ουρλιάζουν φανατισμένα και συμπλέκονται μεταξύ τους κουνώντας πολύχρωμες πλαστικές σημαίες γιατί νομίζουν πως αυτό απαιτεί ο ρόλος τους. Και τον παίζουν τέλεια. Για αυτό, κάθε φορά που πέφτει η αυλαία, τα χειροκροτήματα ακούγονται πάνω από τη σκηνή και όχι κάτω από την πλατεία….
Έτσι λοιπόν η μόνη ελπίδα για αυτό τον τόπο είναι η μαζική αποχώρηση των θεατών εκείνων που δεν αντέχουν ούτε το ίδιο έργο να βλέπουν ούτε στο ίδιο έργο να παίζουν συνεχώς.

Το παραπάνω κείμενο, με μόνο κάποιες αλλαγές στα παραπάνω χαρακτηριστικά ώστε να προσαρμοστεί στη σημερινή πραγματικότητα, δημοσιεύτηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 21ης Σεπτεμβρίου του 1993 στη στήλη «Γράμματα αναγνωστών» υπογεγραμμένο από τον σημερινό συντάκτη. Πέρασαν σχεδόν 15 χρόνια από τότε και το κείμενο δυστυχώς εξακολουθεί να είναι το ίδιο επίκαιρο.
Η μόνη παρήγορη παρατήρηση που μπορεί να κάνει κάποιος είναι πως σήμερα, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, άρχισε να παρατηρείται μια σταδιακή αποχώρηση ορισμένων θεατών.
Αν θα είναι και μαζική ας το ελπίζουμε και ας περιμένουμε να το δούμε.

Αρκεί βέβαια και κάποιοι καινούργιοι θιασάρχες να φανούνε...

ΕΝΑ ΓΙΑΤΡΟ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ. ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ!

Τον διέγραψε γιατί δεν προσυπέγραψε την πρόταση του κόμματος για δημοψήφισμα επι της Ευρωπαικής Συνθήκης. Το κόμμα από την άλλη επεκύρωσε με την ψήφο του χθες τη Συνθήκη!
Το κόμμα θέλει δημοψήφισμα για να αποφασίσει ο λαός αν καλώς το κόμμα ψήφισε. Και αν ο λαός αποφασίσει αρνητικά τι γίνεται; Το κόμμα θα πάρει πίσω την ψήφο του στη Βουλή; Δεν ξέρει πως μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται;
Και φυσικά ο άλλος δεν δέχτηκε όλα αυτά τα τρελλά και ο Αρχηγός τον διέγραψε...

Ενα γιατρο βρε παιδιά, ένα γιατρό. Και γρήγορα.

Ε' ΟΧΙ ΚΥΡΙΕ ΑΝΤΩΝΑΡΕ. Ο ΓΑΙΔΑΡΟΣ ΔΕΝ ΠΕΤΑΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ.

Αγαπητέ κύριε Αντώναρε,

Απευθύνομαι σε σένα και μέσα από σένα στους πιο πάνω από σένα και στον πιο πάνω από όλους που σε βάλανε χθες να προσπαθείς με φιλότιμες προσπάθειες να μας πείσεις ότι πετάει ο γάιδαρος! Πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η προσπάθεια σου να μας πείσεις πως "όποιος δεν διορίζεται επισήμως, δεν μπορεί να παραιτηθεί ανεπισήμως και είναι καταδικασμένος ες αεί στο μαρτύριο της παραμονής!".
Αλήθεια, νομίζεις πως απευθύνεσαι σε κάφρους; Νομίζεις πως απευθύνεσαι σε άβουλα και άλογα όντα που αν τους πεις πως πετάει ο γάιδαρος θα σηκώσουν ψηλά το κεφάλι για να παρακολουθήσουν την πτήση του;
Είναι δυνατόν, επαναλαμβάνω είναι δυνατόν, ο επισήμως ανακοινωθείς,ο σε μεγαλοπρεπές γραφείο στη Βουλή πλησίον του πρωθυπουργού εγκατασταθείς, ο έγχρωμο τριψήφιο τηλέφωνο χρησιμοποιών να καλείται από τις εισαγγελικές αρχές της χώρας να καθίσει στο σκαμνί για να αποδείξει πως δεν είναι ένοχος κάλυψης χασισεμπόρων, είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να εξακολουθεί να είναι άτυπος Σύμβουλος του Πρωθυπουργού της Ελλάδας; Σε ποια χώρα ζούμε τελικά; Σε Ευρωπαϊκή χώρα η σε χώρα που όμοια της δεν βρίσκεται πουθενά στη γη; Και ας μη βιαστούμε να την παρομοιάσουμε με απόμακρες Αφρικανικές γωνιές. Και εκεί ακόμη τα στοιχειώδη τηρούνται.

Θα ήθελα να σου θυμίσω κύριε Αντώναρε και στους από πάνω και στον ακόμα πιο πάνω, πως περίπου 2500 χρόνια πριν έζησε σε αυτόν τον τόπο ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Σωκράτη. Ο άνθρωπος αυτός έμεινε γνωστός στους αιώνες και στην κάθε γωνιά της γης επειδή τηρώντας τους νόμους της χώρας του ήπιε το κώνειο παρ' όλον που ήξερε ότι η καταδίκη του ήταν άδικη, ήπιε το κώνειο παρ' όλον που στενοί φίλοι του ήταν έτοιμοι να τον φυγαδεύσουν, ήπιε το κώνειο γιατί αυτό ΕΠΕΒΑΛΛΕ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!
Και έρχεσαι σήμερα εσύ και οι πάνω από σένα και ο πιο πάνω από όλους και θέλετε να λέγεστε απόγονοι του Σωκράτη και δεν θεωρείτε σκόπιμο ούτε καν να παραιτηθεί από Σύμβουλος αυτός που οι νόμιμες αρχές του κράτους έχουν βάσιμες υποψίες ότι είναι ένοχος βαρύτατου αδικήματος και δεν τον καλούν να πιει το κώνειο ασφαλώς, τον καλούν να αποδείξει την αθωότητα του. Και δεν καταλαβαίνετε ότι για όσο διάστημα είναι υπόδικος δεν μπορεί να συμβουλεύει τον Πρωθυπουργό της χώρας;

Δεν ξέρω, άκουσα πολλά απίστευτα τα τελευταία χρόνια. Άλλα τα δέχτηκα, όχι αδιαμαρτύρητα, άλλα προσπαθώ να τα χωνέψω αλλά ακόμα δυσκολεύομαι, αλλά με το τελευταίο αυτό περιστατικό και με την προσπάθεια συγκάλυψης του με γελοίες και ανάξιες σχολιασμού δικαιολογίες, το ποτήρι ξεχείλισε!

Όχι κύριε Αντώναρε και λοιποί. Όσο και να προσπαθήσετε δεν θα μας πείσετε ούτε ότι πετάει ο γάιδαρος, ούτε ότι το φεγγάρι φωτίζει τη μέρα και ο ήλιος τη νύχτα, ούτε ότι ένα και ένα κάνει τέσσερα.
Για το μόνο που μπορείτε να μας πείσετε είναι για το πόσο βαθιά νυχτωμένοι είστε όταν νομίζετε πως όλοι οι άλλοι κοιμούνται βαθιά. Το ξύπνημα δεν θα αργήσει να έρθει, όχι μόνο σε σας αλλά και σε όλους τους άλλους από όλα τα χρώματα που νομίζετε πως μπορείτε να κοροϊδεύετε την κοινωνία επ' άπειρον.

Το ξύπνημα θα έρθει και θα είναι και οδυνηρό και πολύχρωμο. Πιστέψτε με.

Η ΑΛΓΕΒΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗ

Αποφάσισα σήμερα να ξανασχοληθώ με το blog όχι γιατί καθάρισε η ατμόσφαιρα στο εσωτερικό, μάλλον γίνεται κάθε μέρα και πιο αποπνικτική, αλλά γιατί τα πράγματα στη γειτονιά μας αρχίζουν και γίνονται πολύ επικίνδυνα για το σήμερα αλλά κυρίως για το αύριο. Εννοώ το μεγάλο πρόβλημα του Μακεδονικού που βρίσκεται πια στην κόψη του ξυραφιού. Δεν θέλω να αναφερθώ πώς φτάσαμε εδώ. Όλοι που ζούμε σε αυτό τον τόπο έχουμε άποψη. Φυσικά η εκάστοτε διαδοχικά πολιτική εξουσία φέρει όλο το βάρος της αδιέξοδης διαδρομής αλλά αυτό δεν είναι το θέμα αυτής της τοποθέτησης.
Αυτές τις μέρες καλούμαστε να αποφασίσουμε ποια θα είναι η θέση μας και η στάση μας σχετικά με την οριστικοποίηση του ονόματος της γείτονος. Τι αποδεχόμαστε και τι όχι. Σε ποιες ενέργειες θα προβούμε αν η κατάσταση οδηγεί σε λύσεις αντίθετες από τις απόψεις μας και πίσω από τη γραμμή της έσχατης υποχώρησης.

Πιστεύω ότι για την λήψη της οποιαδήποτε απόφασης στην ζωή μας εκείνο που πρέπει να υπολογίζουμε πάντοτε είναι το αλγεβρικό άθροισμα των συν(+) και των πλην(-)που προκύπτουν από αυτή την απόφαση. Και αν το αλγεβρικό αποτέλεσμα είναι θετικό, ανεξάρτητα από τους αρνητικούς συντελεστές, τότε προχωράμε και αν αντίθετα είναι αρνητικό δεν την παίρνουμε την απόφαση αυτή.
Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι αυτός που λείπει στην Ελλάδα. Λείπει από τους πολιτικούς, τα ΜΜΕ, τους απλούς ανθρώπους. Η εύκολη λύση για αυτούς είναι να "πατήσουν" σε έναν αρνητικό η θετικό συντελεστή της παραπάνω εξίσωσης και μάλιστα σε έναν που είναι ολοφάνερος και αυταπόδεικτος και να επιχειρηματολογούν πάνω σε αυτόν ως μη όφειλαν, προσπαθώντας από τον έναν μόνο αυτόν συντελεστή να βγάλουν και το αποτέλεσμα ανάλογα με το πρόσημο του.
Τον συναντούμε καθημερινά αυτόν τον τρόπο σκέψης σε κάθε μας συζήτηση που περιέχει και τον παράγοντα της κρίσης και όχι απλώς της περιγραφής.
Θα μου πείτε, καλά τα λες αλλά γιατί δεν σκεφτόμαστε όλοι έτσι;
Οι περισσότεροι δεν σκέφτονται έτσι γιατί προφανώς δεν έχουν μαθηματική σκέψη.
Αλλά και αυτοί που ακόμα έχουν, όπως ταπεινά πιστεύει και για τον εαυτό του ο υπογράφων, και αυτοί δεν σημαίνει πως παίρνουν πάντοτε τις σωστές αποφάσεις και δεν κάνουν λάθη. Γιατί το να αποδεχθείς την αλγεβρική απόφαση, ας πούμε ότι το έχεις αντιληφθεί, το δύσκολο όμως δεν είναι αυτό. Αυτό είναι το πρώτο βήμα, η αποδοχή του τρόπου σκέψης. Το δύσκολο και άλυτο πολλές φορές είναι να ανακαλύψεις όλους τις συντελεστές της εξίσωσης και μάλιστα να τοποθετήσεις μπροστά από αυτούς και το κατάλληλο πρόσημο. Όλα τα παραπάνω μπορεί για κάποιους να είναι ανιαρά, βαρετά και δυσνόητα καμιά φορά, είναι όμως απαραίτητα για να οδηγηθούμε στη σωστή απόφαση για το Μακεδονικό. Δεν σκοπεύω σε αυτές τις λίγες γραμμές ενός άγνωστου blogger να υποδείξω τι πρέπει να κάνει η επίσημη κυβέρνηση του τόπου μου. Σκοπεύω όμως να οριοθετήσω το πρόβλημα απαλλαγμένος προς στιγμή από κάθε συναισθηματική φόρτιση. Το συναίσθημα πιστεύω πως είναι πολύ κακός σύμβουλος στην εξωτερική πολιτική, άλλο αν όλοι μας πολλές φορές, και ο υποφαινόμενος δεν εξαιρείται, μας παρασύρει.

Αυτήν την στιγμή τα προβλήματα πάνω στα οποία απαιτούνται οι αποφάσεις μας είναι δύο.
Πρώτον, για να μην μακρυγορούμε, θα δεχθούμε να ονομάζεται το γειτονικό κράτος Μακεδονία χωρίς γεωγραφικό η χρονικό συνθετικό; Όλα τα άλλα υποτιθέμενα σύνθετα ονόματα δεν έχουν καμιά αξία γιατί οδηγούν κατ' ευθείαν στο "Δημοκρατία της Μακεδονίας". Εννοείται ότι μιλούμε για μια και μοναδική ονομασία και όχι για διπλή ονομασία που αποτελεί εφεύρημα αφελών προς αφελείς.
Το δεύτερο πρόβλημα μπορεί να προκύψει, μπορεί και όχι, ανάλογα με την εξέλιξη του πρώτου προβλήματος. Το πρόβλημα αφορά τη στάση μας σε περίπτωση που η απάντηση μας στο πρώτο πρόβλημα δεν γίνει αποδεκτή από τους παγκόσμιους προστάτες μας και μέσω αυτών και δευτερευόντως από τους γείτονες.

Ας πάμε στο πρώτο και κυρίαρχο πρόβλημα. Δεχόμαστε την "Μακεδονία" ως έχει με οποιοδήποτε άυλο περιτύλιγμα;
Συντελεστές της εξίσωσης:
-Αισθήματα Μακεδονικού πληθυσμού (Ελληνικού εννοώ. Πού καταντήσαμε για τη διευκρίνιση..)
-Πλαστογραφία της Ιστορίας
-Σύγχυση ως προς τους τρίτους του όρου Μακεδόνας και Μακεδονία
-Αλυτρωτικές βλέψεις Βορείων
-Ευρωπαϊκή άποψη και επιπτώσεις
-Αμερικανική άποψη και επιπτώσεις
-Σταθερότης στα Βαλκάνια
-Ύπαρξη "Μακεδονίας" η Μεγάλη Αλβανία
-Αξιοπρέπεια
-Πολιτικό κόστος (το τελευταίο που θα έπρεπε να ενδιαφέρει το Ελληνικό Έθνος)
κτλ. κτλ. κτλ.
Αυτή είναι η δυσκολία. Η ανακάλυψη όσο το δυνατόν περισσοτέρων συντελεστών που επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Και για να μην νομισθεί πως η επιστήμη των μαθηματικών αντικαθιστά την διπλωματία, για τον κάθε συντελεστή υπάρχει διαφορετικός βαθμός βαρύτητας. Δεν το ανάφερα παραπάνω για να μην περιπλέξω το θέμα αλλά ασφαλώς και υπάρχει και αυτή είναι η δουλειά που πρέπει (η θα έπρεπε) να κάνει η εξωτερική πολιτική της χώρας μας, από τον Πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο κλητήρα του Υπουργείου Εξωτερικών. Δεν μπορούμε ασφαλώς να ισοσταθμίσουμε το πολιτικό κόστος π.χ. με τη διαδρομή της ιστορίας μας.

Αυτή τη διαλογική πρέπει να ακολουθήσουμε και στην απευκταία (και πιθανότερη όμως) περίπτωση που χάσουμε (εντελώς) τη μάχη του ονόματος. Θα θέσουμε βέτο; Η μάλλον για να γίνω πιο συγκεκριμένος αφού ο Πρωθυπουργός ήδη το προανήγγειλε, είναι σωστό να θέσουμε βέτο; Οι συντελεστές και εδώ είναι πολλοί;
-Και μετά τι;
-Αμερικανική αντίδραση
-Επιπτώσεις στο εσωτερικό
-Συμμετοχή μας στα Βαλκανικά δρώμενα
-Ενίσχυση η όχι της Τουρκίας
-Ρόλος Αλβανίας
-Εθνικά μας συμφέροντα
-Αντίδραση Ρωσίας
-Υπευθυνότητα
κτλ.κτλ.κτλ.

Απάντηση ας δώσουν άλλοι. Ας βρουν και άλλους συντελεστές, ας βάλουν και τα πρόσημα και ας καθορίσουν και το βαθμό της βαρύτητας. Δεν είμαι ούτε διπλωμάτης ούτε πολιτικός. Την Αλγεβρική σκέψη αναζητώ αφού ως τώρα το συναίσθημα, η επιπολαιότητα, η ανευθυνότητα, η ανικανότητα, η αναβλητικότητα μας έφερε ως εδώ.
Οι αριθμοί είναι ψυχροί και αμετάβλητοι. Το ίδιο και η Ιστορία. Και αυτή που βρήκαμε αλλά κυρίως και αυτή που θα αφήσουμε.-

ΕΞΑΕΡΙΣΜΟΣ

Εχω ανοίξει τα παράθυρα και περιμένω να ξεβρωμίσει ο χώρος. Δεν έχω όρεξη ούτε να σχολιάσω ούτε να ασχοληθώ με το σημερινό σκηνικό.

Θα επανέλθω όταν ο καθαρός αέρας θα ξεδιαλύνει την ατμόσφαιρα.