Οταν η Κοινή Λογική ονομάζεται Ρατσισμός!

Καλή η φιλελεύθερη φιλοσοφία την οποία και ασπάζομαι κατά το μεγαλύτερο μέρος της, αρκεί αυτή να μην συγκρούεται με την κοινή λογική. Η κοινή λοιπόν λογική δεν μπορεί να δεχτεί να ονομάζεται Έλληνας ο Ασιάτης που γεννιέται στην Ελλάδα ούτε ο απρόσκλητος επισκέπτης που μπήκε στη χώρα μας από το παράθυρο και κατάφερε να παραμείνει μέσα για ένα χρονικό διάστημα. Εκτός αν με την λέξη Έλληνας εννοούμε κάτι άλλο από αυτό που ξέραμε ως σήμερα.
Οι υποστηρικτές της αντίθετης άποψης δέχονται σαν μέλος της οικογενείας τους αυτόν που διέρρηξε το σπίτι τους και εγκαταστάθηκε στο σαλόνι τους ;
Και το λυπηρό είναι πως αυτή την κοινή λογική πολλοί την ονομάζουν ρατσισμό και όσοι την ακολουθούν τους χαρακτηρίζουν σαν ρατσιστές.
Έχουμε καταφέρει σε αυτό τον τόπο οι "κλισέ θεωρίες" να υπερτερούν πολλές φορές από την καθαρή σκέψη γι αυτό και φθάσαμε εδώ που φθάσαμε.
Στη ζωή μου μισώ τον δογματισμό. Αλλάζω άποψη αν διαπιστώσω ότι έκανα λάθος η αν ο άλλος με πείσει πως η δική του γνώμη είναι σωστή. Δεν το θεωρώ ντροπή, το θεωρώ πνευματική υγεία. Άλλη άποψη είχα για τους μετανάστες, όμως η πραγματικότητα που ζούμε και ειδικά εγώ περί την Πλατεία Βάθη με έκανε να δω τα θέματα με άλλο μάτι.
Όποιος βιαστεί να με χαρακτηρίσει ρατσιστή θα έχει ασφαλώς μόνο θεωρητικές γνώσεις του θέματος η θα έχει αποκόψει κάθε δεσμό με τη λογική του.

Τα αποτελέσματα της 29.11.09 μαγειρεύτηκαν!

H ΝΔ στις 04:00 το πρωί της Δευτέρας 30.11.09 έδωσε τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα σε σύνολο ως εκείνη την ώρα 549.646 ψηφισάντων. Αυτός ο αριθμός αντιπροσωπεύει το 70% του συνόλου των 782.136 που έλαβαν μέρος στις εκλογές. Σε αυτό το 70% έχουμε:

-ΣΑΜΑΡΑΣ 272.250 50,18%
-ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ 215.724 39,76%
-ΨΩΜΙΑΔΗΣ 54.587 10,06%

Την 1η Δεκεμβρίου, δύο ολόκληρες μέρες μετά την ψηφοφορία, στην ηλεκτρονική εποχή που ζούμε, ανακοινώνονται τα τελικά αποτελέσματα:

-ΣΑΜΑΡΑΣ 386.400 50,06%
-ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ 306.625 39,72%
-ΨΩΜΙΑΔΗΣ 78.870 10.22%

Αν αφαιρέσουμε τα πρώτα νούμερα από τα δεύτερα θα έχουμε τις ψήφους που πήραν οι υποψήφιοι στο υπόλοιπο 30%, που στο μεγαλύτερο ποσοστό του σε όλες τις εκλογικές αναμετρησεις αντιπροσωπεύει τις ψήφους του Λεκανοπεδίου. Αλλωστε ως αργά το βράδυ της Κυριακής δεν ακούσαμε κανένα αποτέλεσμα από Αθήνα ενώ ακούγαμε από όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.
Σε αυτό το το 30% λοιπόν οι υποψήφιοι πήραν:

-ΣΑΜΑΡΑΣ 114.150 49,77%
-ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ 90.901 39,64%
-ΨΩΜΙΑΔΗΣ 24.283 10.59%

Ενω λοιπόν όλα τα ΜΜΕ είπαν πως το μεγάλο εύρος της νίκης το έδωσε στο Σαμαρά το Λεκανοπέδιο, βλέπουμε ότι ο Σαμαράς συγκεντρώνει λιγότερο από την υπόλοιπη Ελλάδα ο δε Ψωμιάδης αυξάνει το ποσοστό του και από 10,06% (μέσα και οι ψήφοι της Β.Ελλάδας) το πηγαίνει στο 10,59%!!!

Εχω λοιπόν άδικο να πιστεύω, όταν μάλιστα το ΒΗΜΑ της 06.12.09 δίνει για:
Α’ Αθήνας Σαμαρας 55%, Μπακογιάννη 41%, Ψωμιάδης 4%
Β’ Αθήνας Σαμαράς 60%, Μπακογιάννη 36%, Ψωμιάδης 4%
έχω άδικο να πιστεύω πως τα τελικά αποτελέσματα και τα ποσοστά μαγειρεύτηκαν από Ρηγίλλης μεριά με Καρδιτσιώτικη συνταγή;

Y.Γ. Γιατί δεν μας δώσανε τα τελικά επίσημα αποτελέσματα ανά νομό και ειδικά για το Λεκανοπέδιο;

Ιστορική δικαίωση!

Επιτέλους, μια στάση ζωής ανταμείβεται!

Τον Οκτώβριο του 1992, ο Αντώνης παραιτήθηκε από βουλευτής για τις ιδέες του. Δεν ανεξαρτητοποιήθηκε όπως συνηθίζεται ως τις μέρες μας.
Χάρισε την έδρα του στον επόμενο για να μη μειώσει την κοινοβουλευτική δύναμη στο το κόμμα του και έμεινε με τη θέληση του εκτός Βουλής, αυτός που στα 26 του πέρασε το κατώφλι της σαν ο νεότερος Έλληνας βουλευτής.
Την εποχή εκείνη ήταν το αδιαφιλονίκητο Νο.2 του κόμματος και ο επόμενος Αρχηγός του. Όλα αυτά θυσιάστηκαν για ένα πιστεύω, σωστό η λάθος, η Ιστορία θα κρίνει. Πάντως δεν σκέφτηκε το προσωπικό του συμφέρον τότε, κάτι που οι άλλοι διαφωνούντες του καιρού άλλα έπρατταν και με την στάση τους αυτή έγιναν και Αρχηγοί, έστω και αποτυχημένοι

Η Ιστορία, καταδικάζει πολλές φορές αλλά και αποκαθιστά κάποιες άλλες.
Χθες, 29 Νοεμβρίου 2009, με μια καθυστέρηση 17 ετών, η Ιστορία αποκατέστησε τον Αντώνη!

Η ελπίδα μιας νέας αρχής...

Τα αυταπόδεικτα δεν χρειάζονται επιχειρήματα για να θεμελιωθούν.
Χρειάζεται να αποδείξεις γιατί το φως είναι πιο λαμπερό από το σκοτάδι;

Η αρχή του τέλους...

Μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους συνεχώς, μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για μικρό διάστημα. Δεν μπορείς όμως να κοροϊδεύεις πολλούς συνεχώς.

Η αρχή του τέλους του Καραμανλή γράφτηκε στην ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο του 2008. Αναδημοσιεύω τις εντυπώσεις μου από εκείνη την απίστευτη συνέντευξη με δημοσίευση μου στις 8 Σεπτεμβρίου 2008 με τίτλο " Αποκάλυψη..τώρα".

"Το ταξίδι του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ αλλά κυρίως η καθιερωμένη συνέντευξη με τους δημοσιογράφους την Κυριακή το πρωί απεκάλυψαν πολλά.
Επειδή δεν μου αρέσουν τα πολλά λόγια και οι πολλές φιλολογικές περικοκλάδες θα κωδικοποιήσω παρακάτω τι κατάλαβα εγώ για αυτόν και αυτούς που μας κυβερνούν σήμερα.

1. To πολίτευμα μας δεν είναι πρωθυπουργοκεντρικό όπως έως τώρα νομίζαμε αλλά συμπρωθυπουργοκεντρικό. Διότι εκτός από τον πρωθυπουργό έχουμε και συμπρωθυπουργό ο οποίος σε πολλές περιπτώσεις (το γιατί δεν το γνωρίζω) είναι και υπερπρωθυπουργός με το άλλον να «κρατά τα μπόσικα». Η διαπίστωση δε αυτή γίνεται, κοίτα σύμπτωση, στην συμπρωτεύουσα.

2. Όταν λέγαμε σεμνά και ταπεινά δεν εννοούσαμε αυτό που όλοι λάθος καταλάβαμε. Εννοούσαμε κάτι άλλο το οποίο ο πρωθυπουργός δεν μπόρεσε να μας εξηγήσει επειδή φαντάστηκε πως δεν θα μπορούσαμε να το καταλάβουμε ούτε και αυτό.

3. Στην πολιτική (αυτών που μας κυβερνούν) δεν υπάρχει ηθική ευθύνη για τίποτε. Μόνο νομική ευθύνη υπάρχει αφού ο πρωθυπουργός δέχεται και επαναλαμβάνει πως ό,τι είναι νόμιμο είναι ταυτόχρονα και ηθικό. Εγώ, μόνο για αυτή την νέα θεωρία, δεν υπάρχει περίπτωση να τους ξαναχαρίσω την ψήφο μου, κάτι που κάποιες φορές έκανα στο παρελθόν. Δεν χαρίζω καμιά ψήφο σε κάποιον που μου ζητά να του χαρίσω τη λογική μου.

4. Δεν έχει σημασία πως πλουτίζει ένας υπουργός κατά τη διάρκεια της θητείας του. Δεν έχει σημασία αν ξεκίνησε φτωχός και σε μερικά χρόνια έγινε πλούσιος. Αν δεν υπάρχει χειροπιαστό νομικό αδίκημα όλα καλώς γενόμενα. Με την εφαρμογή της θεωρίας «ο,τι νόμιμο και ηθικό» δεν μπαίνουν στο τραπέζι και άλλοι έμμεσοι παράγοντες μέσω των οποίων μπορεί να πλουτίζει ο υπουργός η οι συγγενείς του.

5. Τα ΜΜΕ δεν πρέπει να αναφέρουν καμιά παρατυπία ( ο επιεικέστερος όρος) κανενός υπουργού. Είναι σαν να του προσφέρουν μια συνεχή προστασία γιατί ο πρωθυπουργός δεν λαμβάνει αποφάσεις ποτέ υπό πίεση. Ακόμη και αν «συλληφθεί» υπουργός να δωροδοκείται έπ’ αυτοφώρω (υπόθεση εργασίας κάνω, μην παρεξηγηθώ) αν θέλετε ο υπουργός να τιμωρηθεί, σιωπή. Αν γίνει η παραμικρή αναφορά ο πρωθυπουργός θα τον καλύψει για να μην φανεί ότι ενεργεί υπό πίεση.

6. Οι σύζυγοι υπουργών μπορούν ελεύθερα να εξασκούν οποιοδήποτε επάγγελμα ακόμη και αν αυτή η δραστηριότητα τους εμπίπτει στο νομικό έλεγχο του υπουργού συζύγου τους η στην παροχή πληροφοριών που εκ της θέσεως του αυτός διαθέτει, πληροφοριών όμως που έχουν άμεση σχέση με την επαγγελματική επιτυχία της συζύγου. Ο πρωθυπουργός, πάνω από όλα αυτά, τοποθετήθηκε στο ιερό δικαίωμα της γυναίκας για εργασία, κάθε δε αντίθετη γνώμη την χαρακτήρισε ιστορικά οπισθοδρομική.

Πολλά άλλα συμπεράσματα βέβαια βγήκαν από όλους. Παραμένω στα παραπάνω γιατί θεωρώ πως όλα τα παραπάνω χαρακτηρίζουν μια νέα φιλοσοφία άσκησης εξουσίας. Άραγε είναι νέα η μήπως τώρα με την πίεση των γεγονότων απλώς αποκαλύφθηκε;"

Τελικά η νέα φιλοσοφία άσκησης εξουσίας μας οδήγησε στο Έκτακτο Συνέδριο για εκλογή νέου Προέδρου στη Νέα Δημοκρατία...

Y.Γ. Πάντως η νέα φιλοσοφία είχε δώσει δείγματα και νωρίτερα. "Μηδενική ανοχή η μηδενική ενοχή;"

Ο Ελληνικός λαός είναι σοφός!

Παρατηρώ όλες τις αποφάσεις του Ελληνικού λαού από την Μεταπολίτευση και μετά. Εως τώρα έλεγα ότι ο Ελληνικός λαός, παρ'όλα όσα του σέρνουν, είναι σοφός.

Σήμερα, όχι τόσο με την υπερψήφιση του Πασόκ όσο με το ποσοστο που έδωσε στη Νέα Δημοκρατία, υποκλίνομαι για άλλη μια φορά στη σοφία του για την σκληρή τιμωρία που επέβαλλε σε αυτούς που προσπάθησαν τόσα χρόνια να προσβάλλουν την λογική του. Αυτό ας γίνει μάθημα και για τους επόμενους, αν σκεφθούν να τον κοροϊδέψουν.

Δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω.

Ρεκόρ Guinness Πολιτικής.....

"Ελληνίδες Έλληνες,

Προκηρύσσω εκλογές γιατί η Οικονομία της Χώρας (την οποίαν εγώ διαχειρίζομαι για 5 χρόνια) πάει χάλια.
Ζητώ την ψήφο σας για να μου δώσετε το δικαίωμα να σας παγώσω τους μισθούς και να σας βάλω δέσμη
φόρων για να διορθώσω την Οικονομία με νωπή εντολή "πρέσσας"."

Νομίζω πως επάξια το όνομα του θα χαραχθεί με χρυσά γράμματα στο βιβλίο Guinness στην κατηγορία της Πολιτικής.... (τοποθετείστε τη λέξη που νομίζετε). Δεν νομίζω σε καμιά άλλη γωνιά της γης πολιτικός αρχηγός να είχε αυτό το νικηφόρο για εκλογές όραμα για να το μοιραστεί με τους επίδοξους ψηφοφόρους του.

Y.Γ. Να ληφθεί επίσης υπ' όψιν, αν τα παραπάνω δεν είναι αρκετά για το Guinness, πως αυτός ο ίδιος, χωρίς να τον υποχρεώσει κανείς, επέλεξε τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών όταν το κόμμα του ήταν 6 μονάδες πίσω στις δημοσκοπήσεις...

Των οικιών ημών εμπιπραμένων, υμείς κόμικς δείχνετε!

Είναι τρομερό. Από νωρίς το πρωί καίγεται όλη η Ανατολική Αττική. Ξυπνήσαμε με σύννεφα καπνού να σκιάζουν το ήλιο και η πρώτη μας σκέψη είναι να ανοίξουμε την τηλεόραση να δούμε πού είναι η φωτιά. Πρώτη επιλογή η κρατική ΝΕΤ. Το μόνο που βλέπουμε παιδικά κόμικς σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Όλα τα υπόλοιπα ιδιωτικά κανάλια, αφού έστειλαν όλες τις ενημερωτικές τους εκπομπές διακοπές, παίζουν παλιές φτηνές για αυτά χιλιοπαιγμένες ταινίες. Ο καπνός έχει σκεπάσει τελείως τον ήλιο αλλά οι υπεύθυνοι των σταθμών νομίζουν ότι συννέφιασε και απορούν πως οι μετεωρολόγοι τους δεν είχαν προβλέψει αυτή την ξαφνική μπόρα που όπου νάνε θα ξεσπάσει. Δεν με απασχολούν τα ιδιωτικά κανάλια αφού δεν τα πληρώνω, τουλάχιστον άμεσα. Η κρατική όμως ΝΕΤ που την πληρώνουμε κάθε μήνα, η κρατική ΝΕΤ με τους χιλιάδες υπαλλήλους και τα μηχανήματα εκατοντάδων εκατομμυρίων, η κρατική ΝΕΤ που πρώτη προτεραιότητα πρέπει να έχει να ενημερώνει τον κόσμο, αυτή η κρατική ΝΕΤ ως σχεδόν το μεσημέρι παίζει αμέριμνη παιδικά προγράμματα!!
Ο ΣΚΑΙ από την άλλη, ο μόνος προς τιμή του ιδιωτικός σταθμός, δείχνει σε ζωντανή σύνδεση εικόνες βιβλικής καταστροφής.
Το Γραμματικό, ο Βαρνάβας, ο Μαραθώνας και γενικά όλη η Βορειοανατολική Αττική μέχρι τη θάλασσα ζωσμένη στις καταστροφικές φλόγες. Περιουσίες χάνονται, ανθρώπινες ζωές κινδυνεύουν. Ενώ παρακολουθώ το δράμα από τον ΣΚΑΙ γυρίζω κάθε πέντε λεπτά στη ΝΕΤ για να δω πότε θα ξυπνήσουν. Το ένα μίκυ μάους διαδέχεται το άλλο και το ευχάριστο πρωινό συνεχίζεται.

Δεν ξέρω ποια η αιτία η τα κίνητρα αυτής της αδιαφορίας της κρατικής μας τηλεόρασης. Πολλά μπορώ να σκεφτώ αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μου. Περιμένω να δω αν ο ψύχραιμος πρωθυπουργός μας, αυτός που ποτέ δεν αποφασίζει εν θερμώ και χρειάζεται κάποιους μήνες για να αντιληφθεί τα γεγονότα και να δράσει, περιμένω να δω αν αυτή τη φορά θα δράσει πράγματι εν θερμώ, κυριολεκτικά και ουσιαστικά και θα στείλει σπίτι του άμεσα τον πρόεδρο της ΕΡΤ πριν προλάβει ο ήλιος να δύσει. Ο ήλιος που προβλημάτισε τον πρόεδρο της ΕΡΤ επειδή καθυστέρησε αδικαιολόγητα να ανατείλει και κυρίως επειδή 12 η ώρα το μεσημέρι είχε πάρει το βαθυκόκκινο χρώμα της δύσης.

H μεγάλη Αποχή, το μεγάλο Κενό.

Τα πολιτικά κόμματα και οι διάφοροι πολιτικοί σχολιαστές, σχολιάζοντας το μεγάλο ποσοστό της αποχής στις πρόσφατες Ευρωεκλογές έδωσαν ο καθένας την δική του εκδοχή για αυτήν, ανάλογα με το τι τους βολεύει.
Ακούστηκαν διάφορες συμπαθητικές απόψεις. Άλλοι είπαν πως φταίει το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος και ο λαός, υπό το βάρος της οικονομικής λιτότητας, δεν ήθελε να χαραμίσει ένα βολικό για εκδρομές τριήμερο για να πάει να ψηφίσει.
Η Κυβέρνηση θριαμβολόγησε μέσα από τα καπνίζοντα ακόμη ερείπια της ήττας πως δεν έχασε ψηφοφόρους προς άλλα κόμματα, απλώς κάποιοι ψηφοφόροι τους ήθελαν να της στείλουν ένα μήνυμα και αφού το έστειλαν θα γυρίσουν άμεσα στο μαντρί άρα η αποχή ήταν για αυτήν μια κάποια λύση.
Άλλοι προσπάθησαν με συγκριτικούς πίνακες ποσοστού αποχής άλλων χωρών να μας πείσουν πως δεν έγινε και τίποτα σπουδαίο και πάλι καλά εμείς με αυτό το 47% είμαστε σε πολύ καλύτερη κατάσταση από άλλους. Δεν μας είπαν βεβαίως ποιο ήταν το ποσοστό αποχής στα ίδια κράτη και σε μας στις προηγούμενες Ευρωεκλογές και αν το ποσοστό αυτό αυξήθηκε η όχι.
Δεν τόλμησαν ασφαλώς τα πολιτικά κόμματα να δουν και αν τη είδαν δεν τόλμησαν να την πουν και μια άλλη εξήγηση αυτού του φαινομένου. Δεν τόλμησαν να πουν πως αυτό το υψηλό ποσοστό αποχής και η απροθυμία του Έλληνα να πάει στην κάλπη οφείλεται στην περιφρόνηση από την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού του σημερινού πολιτικού σκηνικού, των σημερινών κομμάτων. Αν από το 53% αυτών που ψήφισαν αφαιρέσουμε εκείνους τους φανατικούς, τους βολεμένους, τους διορισμένους, τους αφισοκολλητές με προοπτική και γενικώς αυτούς που για διάφορους λόγους θα ψήφιζαν ένα κόμμα βρέξει χιονίσει και το κόμμα δεν χρειάζεται καμία επιχειρηματολογία για να τους πείσει, θα δούμε πως το ποσοστό των Ελλήνων εκείνων που εκλέγουν τις κυβερνήσεις και απείχαν από την κάλπη είναι τρομακτικό!
Η καθαρότερη και λογικότερη εξήγηση είναι πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν ΚΑΝΕΝΑ ΚΙΝΗΤΡΟ για να ψηφίσουν. Δεν τους συγκινούσε κανένα κόμμα χάριν του οποίου θα έχαναν την καλοκαιρινή βουτιά, δεν τους ενδιέφερε λοιπόν αν με την απουσία τους θα κέρδιζε η θα έχανε ένα κόμμα γιατί κανένα κόμμα από τα τωρινά δεν τους ικανοποιεί, δεν είναι βαθιά ριζωμένο μέσα τους. Η εποχή με τις πολύχρωμες πλαστικές σημαίες και τα αλλαλάζοντα πλήθη στις πλατείες αρχίζει ευτυχώς να ξεθωριάζει παρόλο που τα πολιτικά κόμματα κάνουν το παν για να την διατηρήσουν. Η εποχή που η σκέψη, έστω και απλοϊκή, θα αντικαταστήσει τον φανατισμό δεν είναι μακριά. Η πρόσφατη αποχή έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα για αυτή την αλλαγή. Το μεγαλύτερο μήνυμα όμως που έστειλε είναι το μεγάλο, το απέραντο πολιτικό κενό που υπάρχει σήμερα στo κομματικό ουράνιο τόξο της πολιτικής πραγματικότητας στη χώρα μας. Ο κόσμος αναζητά αυτό που δεν βλέπει και απορρίπτει αυτό που βλέπει. Είναι περίεργο πως ο πολιτικός κόσμος δεν αντιλαμβάνεται αυτό το μεγάλο κενό και με συνταγές ληγμένων φαρμάκων προσπαθεί να διατηρήσει τα κεκτημένα.
Πήραμε το μήνυμα, αναφώνησαν όλοι με μια φωνή και συνέχισαν τη... δημιουργική πορεία τους. Μόνο που το μήνυμα δεν ήταν για αυτούς. Ήταν ένα μήνυμα για μας. Ένα μήνυμα από μας για μας που έλεγε πως η δύναμη μας είναι πολύ μεγάλη είτε εκφράζεται στην κάλπη η έξω από αυτήν. Ένα μήνυμα που λέει σε μας πως δεν μας ικανοποιούν αυτοί. Πως υπάρχει ένα τεράστιο κενό σήμερα στην αντιπροσώπευση της βούλησης του Ελληνικού λαού. Ένα κενό που τα σημερινά κόμματα και κυρίως τα δύο μεγάλα προσπαθούν να το εξαφανίσουν με ένα Σύνταγμα που αυτά στα μέτρα τους δημιούργησαν, με διάφορα καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα που τα συντηρεί εναλλακτικά και μόνιμα στην Εξουσία, με μια σειρά από αντισυνταγματικούς νόμους και διατάξεις που δεν επιτρέπουν σε κανέναν τρίτο να σηκώσει κεφάλι, με μια Δικαιοσύνη που αυτοί οδήγησαν να είναι όχι τυφλή αλλά μονόφθαλμη με το μόνο κλειστό μάτι αυτό που κοιτάζει προς τις ανομίες των πολιτικών.

Ένα κενό όμως που η τεράστια πρόσφατη αποχή το σηματοδότησε, το φώτισε, το οριοθέτησε, πέρα από τις όποιες αφελείς και ρηχές αναλύσεις. Ένα κενό που είναι τόσο μεγάλο που δεν καλύπτεται ούτε από κόμματα διαμαρτυρίας ούτε από κάποιες μεμονωμένες προσωπικότητες. Η αποχή έστειλε το μήνυμα. Όποιοι διάβασαν το μήνυμα σωστά αλλά κυρίως όποιοι το εμπέδωσαν τόσο το καλύτερο για κείνους μα το κυριότερο, τόσο το καλύτερο για μας.

Σκέψεις για ένα σύγχρονο πολιτικό τοπίο.

Τολμώ να διατυπώσω κάποιες σκέψεις μου για ένα καινούργιο πολιτικό σκηνικό, για μια καινούργια πολιτική αντίληψη τώρα που το παλαιό έχει σίγουρα ξεθωριάσει και αργά η γρήγορα θα αποτελέσει παρελθόν και περιεχόμενο σελίδων ιστορίας. Είναι σκέψεις που από καιρό τις έχω διαμορφώσει στο μυαλό μου για μια άλλη πραγματικότητα που θα ήθελα, σκέψεις όμως που τώρα πια νομίζω πως είναι ώριμοι οι καιροί για να διατυπωθούν.

1.Μόνιμα πλανάται το ερώτημα, συζητώντας για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις Κράτους και πολιτών, αν η κότα γέννησε το αυγό η το αυγό την κότα και έτσι δεν δίνεται καμιά απάντηση και δεν αναλαμβάνεται καμιά ευθύνη έχοντας όλοι την συνείδηση ήσυχη και το άλλοθι των πράξεων εξασφαλισμένο και ανακυκλώνουμε ανεύθυνα ένα ρηχό φιλοσοφικό ερώτημα. Και οι μεν ισχυρίζονται ότι κάθε λαός έχει τους ηγέτες που τους αξίζει και οι δε διαλαλούν ότι όλοι ίδιοι είναι. Πιστεύω πως το αυγό το γέννησε η κότα, όπου κότα (χωρίς αυτό να μας οδηγεί σε άλλους συνειρμούς) είναι το Κράτος που και αυτό δεν είναι αόριστο αλλά το αντιπροσωπεύουν οι εκφραστές του που είναι η πολιτική ηγεσία.
Πρέπει κάποιος να παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και να οδηγεί το λαό και όχι να ζούμε όλοι μέσα στον κύκλο της αοριστίας και ανευθυνότητας. Τον πήχη ψηλά πρέπει κάποιος να τον τοποθετήσει. Ούτε μόνος του τοποθετείται, ούτε τον τοποθετούν τα λαϊκά συμβούλια. Οι πολιτικοί πρέπει να καταλάβουν ότι με την θέληση τους απεφάσισαν να ασχοληθούν με τα κοινά. Ούτε η Θεία Επιφοίτηση τους το επέβαλλε ούτε η Κοινωνία τους το απαίτησε. Αρα πρέπει να κοιτάνε μόνο μπροστά και να μην ζητούν καμιά δικαιολογία από την Κοινωνία για τις τυχόν (μακάρι να ήταν τυχόν) παραλείψεις τους. Αν κάνανε λάθος εκτίμηση η επιλογή μόνο ο δρόμος προς το σπίτι τους είναι η μόναδική σωστή οδός που απομένει, πάντως όχι ο δρόμος που περνά μέσα από τα σπίτια των άλλων πολιτών που δεν τους φταίνε σε τίποτα.

2.Δεχόμενοι την παραπάνω εκδοχή αξιωματικά, λύνουμε και το δεύτερο πρόβλημα που επίσης πλανάται άλυτο στον αέρα. Το Κράτος είναι αυτό που πρέπει πρώτο να δημιουργήσει σχέση εμπιστοσύνης προς τον πολίτη και μετά ο πολίτης να εμπιστευτεί το Κράτος. Αυτό πιστεύω πως αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για την επιτυχία η αποτυχία ενός κόμματος που ελπίζει να εκφράσει το Κράτος.

3.Η σχέση εμπιστοσύνης δημιουργείται όταν λες στον λαό πράγματα που τα γνωρίζει και το σπουδαιότερο, πράγματα που τα κατανοεί. Όταν του μιλάς όπως μιλάς στο σπίτι σου με τη γυναίκα σου η τους φίλους σου. Όταν τους αναφέρεις τα προβλήματα τους πριν σου τα αναφέρουν αυτοί και όταν, ακόμη καλύτερα, τους τα λύσεις πριν εκείνοι στο ζητήσουν.
Όταν δέχεσαι πως και ο πολιτικός σου αντίπαλος σε ορισμένα θέματα έχει δίκιο και ενεργεί σωστά. Τότε γίνεσαι πιο ανθρώπινος. Γιατί ποιος από μας στις ανθρώπινες σχέσεις του υποστηρίζει πως κάποιος τρίτος έχει πάντα άδικο; Άλλωστε, όσοι έχουν ασχοληθεί λίγο με τα μαθηματικά γνωρίζουν πως όσο δύσκολο είναι να έχεις προβλέψει σωστά όλα τα παιγνίδια στο Προ-πο άλλο τόσο δύσκολο είναι να έχεις αποτύχει σε όλα. Αυτό το τελευταίο, να ισχυρίζονται δηλαδή τα πολιτικά κόμματα πως ο πολιτικός τους αντίπαλος βρίσκεται ΠΑΝΤΑ σε λάθος θέση τα καθιστά αναξιόπιστα, χώρια που πρέπει να αλλάζουν τις πολιτικές τους θέσεις αν ο αντίπαλος τους ασπασθεί κάποιες από τις ιδέες τους. Είναι ΑΔΥΝΑΤΟ πιστεύω κάποιος να κάνει λάθος ΣΕ ΚΑΘΕ του κίνηση.
Η σχέση εμπιστοσύνης δημιουργείται όταν υπάρχουν περιπτώσεις που δεν γνωρίζεις ένα θέμα και το δηλώνεις άμεσα χωρίς να προσπαθείς να απαντήσεις προσβάλλοντας την λογική αυτών που γνωρίζουν. Ποιος από μας τα ξέρει όλα;
Η σχέση εμπιστοσύνης δημιουργείται όταν κάνοντας τυχόν κάποιο λάθος το δηλώνεις και το αναγνωρίζεις άμεσα. Ποιος από μας είναι αλάνθαστος; Ο πολιτικός πρέπει σε κάθε του φάση να εκπέμπει το μήνυμα πως είναι ένας από μας και όχι ένας πάνω από μας.

4.Πιστεύω καμιά πολιτική δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας, ακόμη και η καλύτερη, αν δεν έχει την παραδοχή και την συνεργασία του λαού. Και ο λαός για να συνεργαστεί με κάποιον πρέπει να τον πιστέψει και να τον παραδεχτεί. Έτσι πιστεύω πως ένα καινούργιο ξεκίνημα και μία νέα σύνθεση όπως την οραματίζονται πολλοί από μας απαιτεί πριν από όλα, πριν από οποιοδήποτε πρόγραμμα ρήξης η αλλαγής, την δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας με το λαό. Ο Ελληνικός λαός διψά για αυτή την συμπεριφορά. Διψά να βρει ανθρώπους να μιλάνε στη γλώσσα του και το σημαντικότερο, να μιλάνε ειλικρινά. Έχει βαρεθεί όλους τους πολιτικούς που προσπαθούν να τον πείσουν πως η ηλιόλουστη μέρα που απολαμβάνει από το παράθυρό του δεν είναι αυτή που βλέπει αλλά είναι βροχερή. Και όχι μόνον αυτό, αλλά τον παροτρύνουν να κρατά και ομπρέλα!

Έτσι πιστεύω ότι το Α και Ω των σκέψεων πρέπει να κατευθύνεται σε πρόσωπα και νοοτροπίες. Τα προγράμματα είναι καλά, αλλά έπονται.

Υ.Γ. Ακόμη αναζητώ τον πολιτικό που θα μου ζητά να κρατώ ομπρέλα, μόνο όταν βρέχει...